<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><rss version="2.0"
	xmlns:content="http://purl.org/rss/1.0/modules/content/"
	xmlns:wfw="http://wellformedweb.org/CommentAPI/"
	xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/"
	xmlns:atom="http://www.w3.org/2005/Atom"
	xmlns:sy="http://purl.org/rss/1.0/modules/syndication/"
	xmlns:slash="http://purl.org/rss/1.0/modules/slash/"
	
	xmlns:georss="http://www.georss.org/georss"
	xmlns:geo="http://www.w3.org/2003/01/geo/wgs84_pos#"
	>

<channel>
	<title>Arquivos Jesse Plemons &#8211; Persona | Jornalismo Cultural</title>
	<atom:link href="http://personaunesp.com.br/tag/jesse-plemons/feed/" rel="self" type="application/rss+xml" />
	<link>https://personaunesp.com.br/tag/jesse-plemons/</link>
	<description>Desde 2015 provando que a distância entre Bergman, Lady Gaga e a novela das 9 nem existe.</description>
	<lastBuildDate>Tue, 11 Nov 2025 19:01:08 +0000</lastBuildDate>
	<language>pt-BR</language>
	<sy:updatePeriod>
	hourly	</sy:updatePeriod>
	<sy:updateFrequency>
	1	</sy:updateFrequency>
	<generator>https://wordpress.org/?v=7.0.4</generator>

<image>
	<url>http://personaunesp.com.br/wp-content/uploads/2019/08/cropped-icon-certo-cristo-32x32.png</url>
	<title>Arquivos Jesse Plemons &#8211; Persona | Jornalismo Cultural</title>
	<link>https://personaunesp.com.br/tag/jesse-plemons/</link>
	<width>32</width>
	<height>32</height>
</image> 
<site xmlns="com-wordpress:feed-additions:1">119746480</site>	<item>
		<title>Em Bugonia, Yorgos Lanthimos explora o limite entre a morte e a criação</title>
		<link>http://personaunesp.com.br/bugonia-critica/</link>
					<comments>http://personaunesp.com.br/bugonia-critica/#respond</comments>
		
		<dc:creator><![CDATA[]]></dc:creator>
		<pubDate>Tue, 11 Nov 2025 00:00:29 +0000</pubDate>
				<category><![CDATA[Cinema]]></category>
		<category><![CDATA[2025]]></category>
		<category><![CDATA[49ª Mostra Internacional de Cinema em São Paulo]]></category>
		<category><![CDATA[Aidan Delbis]]></category>
		<category><![CDATA[Crítica]]></category>
		<category><![CDATA[Emma Stone]]></category>
		<category><![CDATA[Ficção científica]]></category>
		<category><![CDATA[Jesse Plemons]]></category>
		<category><![CDATA[Mostra SP]]></category>
		<category><![CDATA[Perspectiva Internacional]]></category>
		<category><![CDATA[Review]]></category>
		<category><![CDATA[Vitória Borges]]></category>
		<category><![CDATA[Yorgos Lanthimos]]></category>
		<guid isPermaLink="false">https://personaunesp.com.br/?p=36261</guid>

					<description><![CDATA[<p>Vitória Borges Exibida no Festival de Veneza de 2025, Bugonia, nova produção de Yorgos Lanthimos, faz parte da seção Perspectiva Internacional na 49ª Mostra Internacional de Cinema em São Paulo. O longa, que acompanha a história de dois jovens primos obcecados por teorias da conspiração, busca trazer uma sátira um pouco grotesca sobre os pensamentos &#8230; <a href="http://personaunesp.com.br/bugonia-critica/" class="more-link">Continue lendo<span class="screen-reader-text"> "Em Bugonia, Yorgos Lanthimos explora o limite entre a morte e a criação"</span></a></p>
<p>O post <a href="http://personaunesp.com.br/bugonia-critica/">Em Bugonia, Yorgos Lanthimos explora o limite entre a morte e a criação</a> apareceu primeiro em <a href="http://personaunesp.com.br">Persona | Jornalismo Cultural</a>.</p>
]]></description>
										<content:encoded><![CDATA[<figure id="attachment_36266" aria-describedby="caption-attachment-36266" style="width: 800px" class="wp-caption alignnone"><img fetchpriority="high" decoding="async" class="size-full wp-image-36266" src="http://personaunesp.com.br/wp-content/uploads/2025/11/image-4.png" alt="Imagem de Bugonia, filme de Yorgos Lanthimos. Na foto vemos a personagem Michelle, uma mulher branca com a cabeça raspada, olhando para cima. Na região de cima da imagem escorrem dois líquidos sobrepostos, um na cor vermelha e outro na cor amarela." width="800" height="450" srcset="http://personaunesp.com.br/wp-content/uploads/2025/11/image-4.png 800w, http://personaunesp.com.br/wp-content/uploads/2025/11/image-4-768x432.png 768w" sizes="(max-width: 709px) 85vw, (max-width: 909px) 67vw, (max-width: 984px) 61vw, (max-width: 1362px) 45vw, 600px" /><figcaption id="caption-attachment-36266" class="wp-caption-text">Bugonia pode figurar entre os indicados no Oscar de Melhor Filme (Foto: Universal Pictures)</figcaption></figure>
<p><b>Vitória Borges</b></p>
<p><span style="font-weight: 400;">Exibida no Festival de Veneza de 2025, </span><a href="https://rollingstone.com.br/cinema/bugonia-yorgos-lanthimos-emma-stone-critica/"><i><span style="font-weight: 400;">Bugonia</span></i></a><span style="font-weight: 400;">, nova produção de Yorgos Lanthimos, faz parte da seção Perspectiva Internacional na </span><a href="https://personaunesp.com.br/tag/49a-mostra-internacional-de-cinema-em-sao-paulo/"><span style="font-weight: 400;">49ª Mostra Internacional de Cinema em São Paulo</span></a><span style="font-weight: 400;">. O longa, que acompanha a história de dois jovens primos obcecados por teorias da conspiração, busca trazer uma sátira um pouco grotesca sobre os pensamentos políticos da esquerda e da direita.</span></p>
<p><span id="more-36261"></span></p>
<p><span style="font-weight: 400;">Conhecido por mergulhar de cabeça em universos absurdos, repletos de humor ácido, sarcasmo e críticas sociais, o diretor grego traz, dessa vez, uma adaptação um pouco diferente do </span><i><span style="font-weight: 400;">cult</span></i> <a href="https://nanossaestante.com.br/2025/11/as-semelhancas-entre-bugonia-e-salve-o-planeta-verde/"><i><span style="font-weight: 400;">Salve o Planeta Verde</span></i></a><span style="font-weight: 400;"> (2003), do coreano Jang Joon-Hwan. O título de </span><i><span style="font-weight: 400;">Bugonia</span></i><span style="font-weight: 400;"> é um termo que remete à crença antiga de que abelhas poderiam nascer a partir da decomposição de um boi morto, fazendo jus ao filme ao explorar uma narrativa construída em torno de um ciclo que mistura decadência e vitalidade, morte e criação.</span></p>
<figure id="attachment_36265" aria-describedby="caption-attachment-36265" style="width: 800px" class="wp-caption alignnone"><img decoding="async" class="size-medium wp-image-36265" src="http://personaunesp.com.br/wp-content/uploads/2025/11/image-800x450.png" alt="Cena do filme Bugonia. Na imagem vemos a personagem Michelle, uma mulher branca com o cabelo raspado, olhando para algo em sua frente. Ela veste um casaco vermelho e camiseta de botões azul por baixo. Seu rosto está coberto por um creme branco e sua mão esquerda encontra-se ao lado de sua cabeça. Ao fundo, tudo está preto." width="800" height="450" srcset="http://personaunesp.com.br/wp-content/uploads/2025/11/image-800x450.png 800w, http://personaunesp.com.br/wp-content/uploads/2025/11/image-1024x576.png 1024w, http://personaunesp.com.br/wp-content/uploads/2025/11/image-768x432.png 768w, http://personaunesp.com.br/wp-content/uploads/2025/11/image-1200x675.png 1200w, http://personaunesp.com.br/wp-content/uploads/2025/11/image.png 1280w" sizes="(max-width: 709px) 85vw, (max-width: 909px) 67vw, (max-width: 984px) 61vw, (max-width: 1362px) 45vw, 600px" /><figcaption id="caption-attachment-36265" class="wp-caption-text">Emma Stone volta a protagonizar mais uma produção de Lanthimos (Foto: Universal Pictures)</figcaption></figure>
<p><span style="font-weight: 400;"> Com um brilhante elenco, esta ficção científica conta a história de Teddy (</span><a href="https://www.youtube.com/watch?v=Uxgj7rdG_YE"><span style="font-weight: 400;">Jesse Plemons</span></a><span style="font-weight: 400;">) e Don (Aidan Delbis), dois primos que acreditam fielmente na existência de alienígenas e na dominação do nosso planeta. Consequentemente, acreditando que ela seja Andromedana, eles sequestram Michelle – CEO de uma empresa farmacêutica bilionária. Interpretada por Emma Stone, a personagem parece esconder um segredo a cada cena em que aparece, bagunçando ainda mais a cabeça do espectador.</span></p>
<p><span style="font-weight: 400;">Apesar do público estar cansado de ver </span><a href="https://personaunesp.com.br/tag/emma-stone/"><span style="font-weight: 400;">Stone</span></a><span style="font-weight: 400;"> em mais uma obra do cineasta, parceria que acontece desde </span><i><span style="font-weight: 400;">A Favorita</span></i><span style="font-weight: 400;"> (2018), é impossível dizer que a atriz não se entrega cem por cento. A americana, que chegou a </span><a href="https://rollingstone.com.br/cinema/bugonia-yorgos-lanthimos-emma-stone-critica/"><span style="font-weight: 400;">raspar seu cabelo</span></a><span style="font-weight: 400;"> durante as gravações para dar mais credibilidade à produção, consegue tirar o papel de letra em sua atuação, com muito sarcasmo e uma frieza que só ela sustenta.</span></p>
<p><span style="font-weight: 400;">Abordando temas como questões ecológicas e destruição do planeta, o roteiro de Will Tracy (</span><a href="https://personaunesp.com.br/o-menu-critica/"><i><span style="font-weight: 400;">O Menu</span></i></a><span style="font-weight: 400;">) é capaz de manter o frescor do desconforto clássico do diretor de </span><a href="https://personaunesp.com.br/o-sacrificio-do-cervo-sagrado-critica/"><i><span style="font-weight: 400;">O Sacrifício do Cervo Sagrado</span></i></a><span style="font-weight: 400;">, o que influencia no uso de enquadramentos fechados na fotografia – que consegue contrastar perfeitamente o desequilíbrio da trama. A trilha sonora assinada por Jerskin Fendrix ainda é um grande acerto por parte da produção, que chegou a incluir faixas de artistas atuais como </span><i><span style="font-weight: 400;">Good Luck, Baby!</span></i><span style="font-weight: 400;">, de Chappell Roan.</span></p>
<figure id="attachment_36262" aria-describedby="caption-attachment-36262" style="width: 800px" class="wp-caption alignnone"><img decoding="async" class="size-medium wp-image-36262" src="http://personaunesp.com.br/wp-content/uploads/2025/11/image-1-800x420.png" alt=" Cena do filme Bugonia. Na foto vemos Teddy, homem branco de cabelos longos loiros, andando de bicicleta vermelha. O personagem veste uma jaqueta cinza com shorts, tênis e mochila, ambos na cor preta, em sua cabeça usa fones de ouvido headset. Ao fundo é possível ver a rua e o que parece ser uma cidade. " width="800" height="420" srcset="http://personaunesp.com.br/wp-content/uploads/2025/11/image-1-800x420.png 800w, http://personaunesp.com.br/wp-content/uploads/2025/11/image-1-1024x538.png 1024w, http://personaunesp.com.br/wp-content/uploads/2025/11/image-1-768x403.png 768w, http://personaunesp.com.br/wp-content/uploads/2025/11/image-1-1536x806.png 1536w, http://personaunesp.com.br/wp-content/uploads/2025/11/image-1-1200x630.png 1200w, http://personaunesp.com.br/wp-content/uploads/2025/11/image-1.png 1600w" sizes="(max-width: 709px) 85vw, (max-width: 909px) 67vw, (max-width: 984px) 61vw, (max-width: 1362px) 45vw, 600px" /><figcaption id="caption-attachment-36262" class="wp-caption-text">O longa-metragem de Yorgos Lanthimos é um dos melhores de 2025 (Foto: Universal Pictures)</figcaption></figure>
<p><span style="font-weight: 400;">Como todo filme de Lanthimos, a obra gera desconforto, não só pelos gritos e explosões, mas também com momentos de silêncio e cenas completamente perturbadoras que envolvem coisas muito bizarras. </span><i><span style="font-weight: 400;">Bugonia</span></i><span style="font-weight: 400;"> consegue elevar o Cinema em um novo patamar visual, com </span><a href="https://cineset.com.br/entrevista-bugonia/"><span style="font-weight: 400;">situações viscerais</span></a><span style="font-weight: 400;"> e pulsantes, como o universo orgânico que o próprio título evoca.</span></p>
<p><span style="font-weight: 400;">No fim das contas, é fácil acreditar que a produção nos mostra como alguém que não é um extraterrestre pode viver e salvar as abelhas, e </span><i><span style="font-weight: 400;">Bugonia</span></i><span style="font-weight: 400;"> transmite essa mensagem melhor do que o título infantil </span><a href="https://www.planocritico.com/critica-bee-movie-a-historia-de-uma-abelha/"><i><span style="font-weight: 400;">Bee Movie</span></i></a><span style="font-weight: 400;">, da </span><i><span style="font-weight: 400;">DreamWorks</span></i><span style="font-weight: 400;">. O longa é sobre ousar e apostar que a humanidade precisa ser melhor, tudo pelo bem do mundo e de todos que habitam nele.</span></p>
<p><span style="font-weight: 400;">Por mais que muitos não compreendam ou que divida opiniões, a trama é uma das mais </span><a href="https://tangerina.uol.com.br/filmes-series/bugonia-melhor-filme-2025-critica/"><span style="font-weight: 400;">divertidas</span></a><span style="font-weight: 400;"> de Yorgos Lanthimos, principalmente por cumprir seu papel em meio ao Cinema da previsibilidade. Em um cenário saturado de narrativas lineares e heróis ‘perfeitinhos’, o diretor grego continua a insistir no que sabe fazer de melhor: apostar na beleza do estranho e na vida que brota no que já parecia morto.</span></p>
<div class="jetpack-video-wrapper"><iframe loading="lazy" title="BUGONIA | Trailer Oficial (Universal Pictures) - HD" width="840" height="473" src="https://www.youtube.com/embed/giAMydh9_4I?feature=oembed" frameborder="0" allow="accelerometer; autoplay; clipboard-write; encrypted-media; gyroscope; picture-in-picture; web-share" referrerpolicy="strict-origin-when-cross-origin" allowfullscreen></iframe></div>
<p>&nbsp;</p>
<p>O post <a href="http://personaunesp.com.br/bugonia-critica/">Em Bugonia, Yorgos Lanthimos explora o limite entre a morte e a criação</a> apareceu primeiro em <a href="http://personaunesp.com.br">Persona | Jornalismo Cultural</a>.</p>
]]></content:encoded>
					
					<wfw:commentRss>http://personaunesp.com.br/bugonia-critica/feed/</wfw:commentRss>
			<slash:comments>0</slash:comments>
		
		
		<post-id xmlns="com-wordpress:feed-additions:1">36261</post-id>	</item>
		<item>
		<title>Os coiotes em pele branca de cordeiro de Assassinos da Lua das Flores</title>
		<link>http://personaunesp.com.br/assassinos-da-lua-das-flores-critica/</link>
					<comments>http://personaunesp.com.br/assassinos-da-lua-das-flores-critica/#respond</comments>
		
		<dc:creator><![CDATA[]]></dc:creator>
		<pubDate>Tue, 19 Dec 2023 16:15:33 +0000</pubDate>
				<category><![CDATA[Cinema]]></category>
		<category><![CDATA[Análise]]></category>
		<category><![CDATA[Apple TV+]]></category>
		<category><![CDATA[Assassinos da Lua das Flores]]></category>
		<category><![CDATA[Brendan Fraser]]></category>
		<category><![CDATA[Crítica]]></category>
		<category><![CDATA[Eric Roth]]></category>
		<category><![CDATA[Ernest Burkhart]]></category>
		<category><![CDATA[FBI]]></category>
		<category><![CDATA[Globo de Ouro]]></category>
		<category><![CDATA[Guilherme Veiga]]></category>
		<category><![CDATA[Jesse Plemons]]></category>
		<category><![CDATA[Leonardo DiCaprio]]></category>
		<category><![CDATA[Lilly Gladstone]]></category>
		<category><![CDATA[Martin Scorsese]]></category>
		<category><![CDATA[Mollie Burkhart]]></category>
		<category><![CDATA[Osage]]></category>
		<category><![CDATA[Review]]></category>
		<category><![CDATA[Robbie Robertson]]></category>
		<category><![CDATA[Robert De Niro]]></category>
		<category><![CDATA[Rodrigo Pietro]]></category>
		<category><![CDATA[Thelma Schoonmaker]]></category>
		<category><![CDATA[William 'King' Hale]]></category>
		<guid isPermaLink="false">https://personaunesp.com.br/?p=32347</guid>

					<description><![CDATA[<p>Guilherme Veiga &#8220;Fundamentalmente é algo que, por alguma razão, permanece. Algo que você pode ver anos depois ou 10 anos depois você irá ver e será diferente. Em outras palavras, há algo a mais para aprender sobre si próprio e sobre a vida&#8221; Foram com essas palavras que Martin Scorsese definiu sua percepção sobre Cinema. &#8230; <a href="http://personaunesp.com.br/assassinos-da-lua-das-flores-critica/" class="more-link">Continue lendo<span class="screen-reader-text"> "Os coiotes em pele branca de cordeiro de Assassinos da Lua das Flores"</span></a></p>
<p>O post <a href="http://personaunesp.com.br/assassinos-da-lua-das-flores-critica/">Os coiotes em pele branca de cordeiro de Assassinos da Lua das Flores</a> apareceu primeiro em <a href="http://personaunesp.com.br">Persona | Jornalismo Cultural</a>.</p>
]]></description>
										<content:encoded><![CDATA[<figure id="attachment_32349" aria-describedby="caption-attachment-32349" style="width: 800px" class="wp-caption alignnone"><img loading="lazy" decoding="async" class="size-medium wp-image-32349" src="http://personaunesp.com.br/wp-content/uploads/2023/12/Killers-of-The-Flower-Moon-Imagem-1-800x451.jpg" alt="Cena de Assassinos da Lua das Flores. Nela vemos, da esquerda para a direita, Mollie Burkhart, uma mulher de indígena americana, de cabelos pretos lisos e Ernest Burkhart, um homem de cabelos loiros e olhos azuis. Mollie veste um poncho de sua tribo na cor bege, com listras vermelho terra, preto e verde; uma camisa roxa, um colar em prata e um cachecol preto. Ernest veste um terno azul marinho, camisa cinza e gravata marrom. Eles estão sentados sobre uma mesa e Molly, na esquerda da imagem, olha para Ernest, que está olhando para cima. Ao fundo, uma cozinha de época com móveis em madeira e acessórios em porcelana e prata." width="800" height="451" srcset="http://personaunesp.com.br/wp-content/uploads/2023/12/Killers-of-The-Flower-Moon-Imagem-1-800x451.jpg 800w, http://personaunesp.com.br/wp-content/uploads/2023/12/Killers-of-The-Flower-Moon-Imagem-1-1024x577.jpg 1024w, http://personaunesp.com.br/wp-content/uploads/2023/12/Killers-of-The-Flower-Moon-Imagem-1-768x432.jpg 768w, http://personaunesp.com.br/wp-content/uploads/2023/12/Killers-of-The-Flower-Moon-Imagem-1-1536x865.jpg 1536w, http://personaunesp.com.br/wp-content/uploads/2023/12/Killers-of-The-Flower-Moon-Imagem-1-2048x1153.jpg 2048w, http://personaunesp.com.br/wp-content/uploads/2023/12/Killers-of-The-Flower-Moon-Imagem-1-1200x676.jpg 1200w" sizes="auto, (max-width: 709px) 85vw, (max-width: 909px) 67vw, (max-width: 984px) 61vw, (max-width: 1362px) 45vw, 600px" /><figcaption id="caption-attachment-32349" class="wp-caption-text">Uma das cenas mais esperadas do ano também é uma das mais lindas (Foto: Apple TV+)</figcaption></figure>
<p><b>Guilherme Veiga</b></p>
<blockquote><p><span style="font-weight: 400;">&#8220;Fundamentalmente é algo que, por alguma razão, permanece. Algo que você pode ver anos depois ou 10 anos depois você irá ver e será diferente. Em outras palavras, há algo a mais para aprender sobre si próprio e sobre a vida&#8221;</span></p></blockquote>
<p><span style="font-weight: 400;">Foram com essas palavras que Martin Scorsese definiu sua percepção sobre Cinema. Fatores como sua própria filmografia ou seu instituto </span><a href="https://www.film-foundation.org/"><i><span style="font-weight: 400;">The Film Foundation</span></i></a><span style="font-weight: 400;">, responsável por restaurar mais de 1000 filmes, colocam o diretor como uma espécie de guardião vivo da Sétima Arte.</span></p>
<p><span style="font-weight: 400;">O próprio idealizador já afirmou que foram os filmes que moldaram sua </span><a href="https://youtu.be/xOX_5kbA47s?si=eYJZZYDT3Ine15sy&amp;t=59"><span style="font-weight: 400;">percepção da vida</span></a><span style="font-weight: 400;"> enquanto criança, por isso, nada mais justo que florescesse nele o ímpeto por contar e eternizar histórias. Isso resultou em uma carreira ímpar, primorosa e incontestável, fazendo que somente Scorsese fosse a única pessoa possível para, desta vez, dar voz a toda a vivência de um povo através de sua nova obra-prima, </span><i><span style="font-weight: 400;">Assassinos da Lua das Flores</span></i><span style="font-weight: 400;">.</span></p>
<p><span id="more-32347"></span></p>
<figure id="attachment_32351" aria-describedby="caption-attachment-32351" style="width: 800px" class="wp-caption alignnone"><img loading="lazy" decoding="async" class="size-medium wp-image-32351" src="http://personaunesp.com.br/wp-content/uploads/2023/12/Killers-of-the-Flower-Moon-Imagem-2-800x329.jpg" alt="Cena de Assassinos da Lua das Flores. Nela vemos uma sala, com uma multidão de pessoas. Em sua maioria são homens brancos, velhos e engravatados. Há apenas duas mulheres na imagem, posicionadas no centro. Todos estão encarando a câmera e a sala está com pouca iluminação." width="800" height="329" srcset="http://personaunesp.com.br/wp-content/uploads/2023/12/Killers-of-the-Flower-Moon-Imagem-2-800x329.jpg 800w, http://personaunesp.com.br/wp-content/uploads/2023/12/Killers-of-the-Flower-Moon-Imagem-2-1024x422.jpg 1024w, http://personaunesp.com.br/wp-content/uploads/2023/12/Killers-of-the-Flower-Moon-Imagem-2-768x316.jpg 768w, http://personaunesp.com.br/wp-content/uploads/2023/12/Killers-of-the-Flower-Moon-Imagem-2-1536x633.jpg 1536w, http://personaunesp.com.br/wp-content/uploads/2023/12/Killers-of-the-Flower-Moon-Imagem-2-2048x843.jpg 2048w, http://personaunesp.com.br/wp-content/uploads/2023/12/Killers-of-the-Flower-Moon-Imagem-2-1200x494.jpg 1200w" sizes="auto, (max-width: 709px) 85vw, (max-width: 909px) 67vw, (max-width: 984px) 61vw, (max-width: 1362px) 45vw, 600px" /><figcaption id="caption-attachment-32351" class="wp-caption-text">“Você consegue encontrar os lobos nessa imagem?” (Foto: Apple TV+)</figcaption></figure>
<p><span style="font-weight: 400;">O longa conta a história dos Osage, tribo nativo-americana que habitou grande parte do centro do país e, com o avanço do homem branco, teve seu território majoritariamente reduzido. O que acontece é que a área que sobrou para o povo – escolhida justamente por ser infertil, e assim, sem grandes disputas – se descobriu uma jazida de petróleo, e todos sabemos que a junção dos americanos brancos com esse combustível fóssil não resulta em boa coisa. A partir dessa descoberta, se desencadeou uma série de assassinatos inconclusivos com os nativos na década de 1920, que, após muito protesto, culminou na criação do </span><a href="https://istoe.com.br/418338_A+HISTORIA+SECRETA+DO+FBI/"><span style="font-weight: 400;">FBI</span></a><span style="font-weight: 400;">.</span></p>
<p><span style="font-weight: 400;">A julgar pelo contexto da história e da filmografia de Scorsese, é natural atribuirmos que o diretor tratasse esse recorte pela ótica da criação da organização federal. Porém é aqui que ele, mesmo no auge dos seu recém completados </span><a href="https://gq.globo.com/cultura/cinema/noticia/2023/11/martin-scorsese-entrevista-envelhecer.ghtml"><span style="font-weight: 400;">81 anos</span></a><span style="font-weight: 400;">, demonstra toda sua imensidão e jovialidade quando o assunto é Cinema. </span><i><span style="font-weight: 400;">Assassinos da Lua das Flores</span></i><span style="font-weight: 400;"> de forma alguma foca no que seria mais tangível para a maneira como pensamos a sociedade em que vivemos. Pelo contrário, ele traz para si o discurso de formação estadunidense a partir do choque de quem realmente o formou, os Osage, aqui representando a diversidade de povos,  com quem os usurpou.</span></p>
<p><span style="font-weight: 400;">Dessa forma, o longa derruba por terra a balela do Destino Manifesto, fazendo com que essa busca por uma terra prometida, na verdade, seja uma invasão e tomada de territórios de maneiras que nem o Diabo poderia imaginar, e que, mesmo centradas no início do século XX, tangenciam para </span><a href="https://www.brasildefato.com.br/2023/10/09/israel-e-palestina-uma-guerra-sem-fim"><span style="font-weight: 400;">fora das telas</span></a><span style="font-weight: 400;">. A obra se torna um tapa na cara, principalmente nesses tempos, por evidenciar o </span><i><span style="font-weight: 400;">modus operandi </span></i><span style="font-weight: 400;">que esse discurso aplica há séculos: sorrateiro, travestido de progresso e nefasto.</span></p>
<figure id="attachment_32352" aria-describedby="caption-attachment-32352" style="width: 800px" class="wp-caption alignnone"><img loading="lazy" decoding="async" class="size-medium wp-image-32352" src="http://personaunesp.com.br/wp-content/uploads/2023/12/Killers-of-the-Flower-Moon-Imagem-3-800x334.jpg" alt="Cena de Assassinos da Lua das Flores. Nela vemos um grupo de seis indígenas Osage, todos homens com características indígenas. Todos estão cobertos por petróleo enquanto comemoram em um campo aberto." width="800" height="334" srcset="http://personaunesp.com.br/wp-content/uploads/2023/12/Killers-of-the-Flower-Moon-Imagem-3-800x334.jpg 800w, http://personaunesp.com.br/wp-content/uploads/2023/12/Killers-of-the-Flower-Moon-Imagem-3-1024x427.jpg 1024w, http://personaunesp.com.br/wp-content/uploads/2023/12/Killers-of-the-Flower-Moon-Imagem-3-768x321.jpg 768w, http://personaunesp.com.br/wp-content/uploads/2023/12/Killers-of-the-Flower-Moon-Imagem-3-1200x501.jpg 1200w, http://personaunesp.com.br/wp-content/uploads/2023/12/Killers-of-the-Flower-Moon-Imagem-3.jpg 1500w" sizes="auto, (max-width: 709px) 85vw, (max-width: 909px) 67vw, (max-width: 984px) 61vw, (max-width: 1362px) 45vw, 600px" /><figcaption id="caption-attachment-32352" class="wp-caption-text">O território Osage chegou a ocupar cerca de seis estados americanos; hoje se estende por menos de 6000 quilômetros quadrados no estado de Oklahoma (Foto: Apple TV+)</figcaption></figure>
<p><span style="font-weight: 400;">Nesse sentido, mesmo com um derramamento de sangue um pouco mais brando, pelo menos visualmente, é o filme mais violento de Scorsese. Isso se dá muito por conta de ser uma violência tão latente que nos acostumamos com ela, tanto no caso dos Osage, como também na </span><a href="https://www.bbc.com/portuguese/internacional-57294425"><span style="font-weight: 400;">tragédia de Tulsa</span></a><span style="font-weight: 400;">, citada também na produção e igualmente esquecida. Porém, aqui, a agulha que sempre esteve próxima de nossa espinha começa a incomodar e nos trazer agonia. </span></p>
<p><span style="font-weight: 400;">O cineasta trabalha tal mal-estar de diferentes formas: ele é de terror, no molde de ‘o inimigo não mora ao lado, mas junto’, do mesmo modo que </span><a href="https://personaunesp.com.br/corra-filme-critica/"><i><span style="font-weight: 400;">Corra!</span></i></a> <span style="font-weight: 400;">replicou, mas sem ser terror; é um </span><i><span style="font-weight: 400;">western</span></i><span style="font-weight: 400;">, só que </span><i><span style="font-weight: 400;">anti-western</span></i><span style="font-weight: 400;">; é um filme de máfia também, sem replicar tanto a máfia como o diretor já demonstrou em projetos anteriores e também um filme de tribunal, em que o real julgamento ultrapassa as telas. Misturar tantos gêneros pode parecer perigoso, e é analisando esse aspectos que Scorsese se torna não a pessoa perfeita para contar essa história, mas a mais capacitada.</span></p>
<p><span style="font-weight: 400;">Tal aspecto fica muito evidente nas últimas cenas da obra, que apesar de serem divisivas, são brilhantes no contexto da narrativa. Já comum por aparecer em suas produções, Scorsese assume o discurso de </span><i><span style="font-weight: 400;">mea culpa</span></i><span style="font-weight: 400;">, ao mesmo tempo que traça uma crítica extremamente estilizada ao fanatismo cego por </span><a href="https://www.quatrocincoum.com.br/br/artigos/ciencias-sociais/os-true-crimes-e-o-sadismo-coletivo"><i><span style="font-weight: 400;">true crimes</span></i></a><span style="font-weight: 400;">. O longa entende que, apesar do cuidado, aquela ainda é uma visão branca da história, e em um mundo onde o lugar de fala se faz presente e necessário, o diretor graciosamente ‘dribla’, no melhor dos sentidos, o politicamente correto e escancara que a tragédia permaneceu décadas escondida justamente pelo comodismo da sociedade branca. Assim, ele faz de </span><i><span style="font-weight: 400;">Assassinos da Lua das Flores</span></i><span style="font-weight: 400;"> não só um olhar para os Osage, mas também para o remorso que habita adormecido em nós mesmos.</span></p>
<figure id="attachment_32353" aria-describedby="caption-attachment-32353" style="width: 800px" class="wp-caption alignnone"><img loading="lazy" decoding="async" class="size-medium wp-image-32353" src="http://personaunesp.com.br/wp-content/uploads/2023/12/Killers-of-the-Flower-Moon-Imagem-4-800x533.png" alt="Cena de Assassinos da Lua das Flores. Nela vemos, da esquerda para a direita, Reta, Anna Brown, Mollie Burkhart, e Minnie. São quatro mulheres indígenas que têm em comum o cabelo longo e preto. Todas estão sentadas para tirar uma foto. Reta, Mollie e Minnie vestem um poncho com listras, enquanto Anna Brown veste um sobretudo preto com um vestido longo preto por baixo. A fotografia está em preto e branco." width="800" height="533" srcset="http://personaunesp.com.br/wp-content/uploads/2023/12/Killers-of-the-Flower-Moon-Imagem-4-800x533.png 800w, http://personaunesp.com.br/wp-content/uploads/2023/12/Killers-of-the-Flower-Moon-Imagem-4-1024x683.png 1024w, http://personaunesp.com.br/wp-content/uploads/2023/12/Killers-of-the-Flower-Moon-Imagem-4-768x512.png 768w, http://personaunesp.com.br/wp-content/uploads/2023/12/Killers-of-the-Flower-Moon-Imagem-4.png 1200w" sizes="auto, (max-width: 709px) 85vw, (max-width: 909px) 67vw, (max-width: 984px) 61vw, (max-width: 1362px) 45vw, 600px" /><figcaption id="caption-attachment-32353" class="wp-caption-text">O design de produção do longa é impecável e crucial para nos inserir na história (Foto: AppleTV+)</figcaption></figure>
<p><span style="font-weight: 400;">Todos os acertos de </span><i><span style="font-weight: 400;">Assassinos da Lua das Flores </span></i><span style="font-weight: 400;">se englobam, principalmente a partir do roteiro e a forma que ele traduz a genialidade de seu idealizador. O texto consegue pincelar o necessário de uma história cheia de pormenores e ainda sim a deixar densa, dentro do DNA da filmografia de Scorsese. Por isso, ele não se limita ao aprofundar o contexto, fazendo questão do espectador, cadenciadamente, se despir da posição de observador de uma cultura diferente e aos poucos se inserir no modo de vida dos </span><a href="https://www.youtube.com/watch?v=trkyuIVx2C0&amp;ab_channel=Nerdologia"><span style="font-weight: 400;">Osage</span></a><span style="font-weight: 400;">, na função de cada vez mais ir minando nossas diferenças para se criar uma forte empatia com os nativos, que combina demais com o clima de suspense da obra.</span></p>
<p><span style="font-weight: 400;">Através das várias camadas que a escrita de Martin em parceria com o lendário roteirista Eric Roth (</span><a href="https://personaunesp.com.br/duna-2021-critica/"><i><span style="font-weight: 400;">Duna</span></i></a><span style="font-weight: 400;">, </span><i><span style="font-weight: 400;">Forrest Gump</span></i><span style="font-weight: 400;">) atribuem, o longa vai aos poucos transmutando, entre suas três horas e meia, a ideia de Cinema Scorseseano. O diretor já afirmou que havia um esboço completamente diferente do filme e, percebemos como </span><i><span style="font-weight: 400;">Assassinos da Lua das Flores</span></i><span style="font-weight: 400;"> entende que, tanto o cineasta como o público estavam imersos em um lugar comum. Ao decorrer da produção, percebemos o desvencilhar de sensos para voltar o olhar ao real problema.</span></p>
<figure id="attachment_32354" aria-describedby="caption-attachment-32354" style="width: 800px" class="wp-caption alignnone"><img loading="lazy" decoding="async" class="size-medium wp-image-32354" src="http://personaunesp.com.br/wp-content/uploads/2023/12/Killers-of-the-Flower-Moon-Imagem-5-800x450.jpg" alt="Cena de Assassinos da Lua das Flores. Nela vemos William Hale, interpretado por Robert De Niro, um homem branco, idoso de cabelos brancos. William veste um terno bege, uma camisa branca, gravata preta, chapéu marrom e óculos de armação redonda e na cor preta. Ele está sendo filmado praticamente do ombro para cima e está em um carro de época, com uma paisagem borrada ao fundo. William levemente sorri para a câmera." width="800" height="450" srcset="http://personaunesp.com.br/wp-content/uploads/2023/12/Killers-of-the-Flower-Moon-Imagem-5-800x450.jpg 800w, http://personaunesp.com.br/wp-content/uploads/2023/12/Killers-of-the-Flower-Moon-Imagem-5-1024x576.jpg 1024w, http://personaunesp.com.br/wp-content/uploads/2023/12/Killers-of-the-Flower-Moon-Imagem-5-768x432.jpg 768w, http://personaunesp.com.br/wp-content/uploads/2023/12/Killers-of-the-Flower-Moon-Imagem-5-1200x675.jpg 1200w, http://personaunesp.com.br/wp-content/uploads/2023/12/Killers-of-the-Flower-Moon-Imagem-5.jpg 1280w" sizes="auto, (max-width: 709px) 85vw, (max-width: 909px) 67vw, (max-width: 984px) 61vw, (max-width: 1362px) 45vw, 600px" /><figcaption id="caption-attachment-32354" class="wp-caption-text">Robert De Niro vive William Hale, o personagem mais odioso da carreira do ator (Foto: Apple TV+)</figcaption></figure>
<p><span style="font-weight: 400;">O controle criativo do diretor sobre o longa resulta em um time extremamente afinado com as intenções da produção. Anunciado como o segundo projeto consecutivo de Scorsese que beira as três horas de duração, </span><i><span style="font-weight: 400;">Assassinos da Lua das Flores</span></i><span style="font-weight: 400;"> certamente já nasceu divisivo, principalmente para quem já se </span><a href="https://www.independent.co.uk/arts-entertainment/films/news/avengers-joe-russo-martin-scorsese-b2438388.html"><span style="font-weight: 400;">sentiu atacado</span></a><span style="font-weight: 400;"> pelas declarações do vovôzinho, seja dentro ou fora das telas. Porém, o registro, sendo entendido como a exaltação da filmografia do realizador, ironicamente reúne os Vingadores da indústria.</span></p>
<p><span style="font-weight: 400;">O texto, por si só, já traz o dinamismo que a obra precisa, no entanto, o principal nome que faz com que a película não nos arrebate pelo tamanho e sim pela densidade é o da editora </span><a href="https://amplify.nabshow.com/articles/create-editing-killers-of-the-flower-moon-thelma-schoonmaker/"><span style="font-weight: 400;">Thelma Schoonmaker</span></a><span style="font-weight: 400;">. Ela esteve presente em incríveis 21 outros projetos do diretor, mas aqui faz deste trabalho sua </span><i><span style="font-weight: 400;">magnum-opus,</span></i><span style="font-weight: 400;"> sabendo quando deve cadenciar a história para que ela própria se sustente e quando deve adicionar ritmo, fazendo com que as 3 horas e 26 minutos mal sejam sentidas.</span></p>
<p><span style="font-weight: 400;">Ainda por trás das câmeras, Rodrigo Pietro, novato em parcerias com Scorsese, brilha. Diferente de seu outro sucesso do ano, </span><a href="https://personaunesp.com.br/barbie-critica/"><i><span style="font-weight: 400;">Barbie</span></i></a><span style="font-weight: 400;">, em que a fotografia extremamente carregada do filme de Greta Gerwig cria o choque entre mundo real e ficcional, aqui ele abusa de uma composição de imagem mais branda e contemplativa, que nos coloca dentro da dimensão de todo o acontecimento. Completando o time dos sonhos, Robbie Robertson tem outras seis parcerias com o diretor e novamente transforma sua trilha em quase uma figurante, que está bem lá no fundo, soturna, se esgueirando pelas colinas e marcando o suspense crescente. Robertson, infelizmente não pode conceber a magnitude de seu trabalho no épico, pois </span><a href="https://www.nytimes.com/2023/08/09/arts/music/robbie-robertson-dead.html"><span style="font-weight: 400;">faleceu</span></a><span style="font-weight: 400;"> em Agosto, dois meses antes da estreia de </span><i><span style="font-weight: 400;">Assassinos da Lua das Flores</span></i><span style="font-weight: 400;">.</span></p>
<figure id="attachment_32355" aria-describedby="caption-attachment-32355" style="width: 800px" class="wp-caption alignnone"><img loading="lazy" decoding="async" class="size-medium wp-image-32355" src="http://personaunesp.com.br/wp-content/uploads/2023/12/Killers-of-the-Flower-Moon-Imagem-6-800x450.jpg" alt="Cena de Assassinos da Lua das Flores. Nela vemos, da esquerda para a direita, Mollie Burkhart, William Hale e Ernest Burkhart. Mollie veste uma roupa típica que se assemelha a um uniforme de fanfarra, que intercala as cores vinho e dourado, mas com as mangas pretas. A roupa tem franjas nos ombros e nas partes em dourado. William veste um terno em um bege bem claro, um colete da mesma cor, uma camisa branca, uma gravata marrom e óculos redondos na cor preta. Ernest veste um terno preto, colete na mesma cor, camisa branca e gravata borboleta de listras bege e vinho. Mollie olha para Ernest com um leve sorriso, enquanto William e Ernest olham para frente. Ao fundo, folhas de uma árvore." width="800" height="450" srcset="http://personaunesp.com.br/wp-content/uploads/2023/12/Killers-of-the-Flower-Moon-Imagem-6-800x450.jpg 800w, http://personaunesp.com.br/wp-content/uploads/2023/12/Killers-of-the-Flower-Moon-Imagem-6-768x432.jpg 768w, http://personaunesp.com.br/wp-content/uploads/2023/12/Killers-of-the-Flower-Moon-Imagem-6.jpg 1000w" sizes="auto, (max-width: 709px) 85vw, (max-width: 909px) 67vw, (max-width: 984px) 61vw, (max-width: 1362px) 45vw, 600px" /><figcaption id="caption-attachment-32355" class="wp-caption-text">Se Scorsese é Deus; De Niro, DiCaprio e Gladstone poderiam facilmente ser a santíssima trindade (Foto: Apple TV+)</figcaption></figure>
<p><span style="font-weight: 400;">Quem realmente personifica a caminhada do diretor no Cinema está à frente das telas. Para quem já acompanha a carreira de Scorsese, além da assinatura, estilo e maneirismos que ele imprime em seus filmes, outro aspecto torna a identificação extremamente fácil: o </span><a href="https://www.youtube.com/watch?v=hGD-cLHibeE&amp;ab_channel=MarriskaFernandes"><span style="font-weight: 400;">elenco</span></a><span style="font-weight: 400;">. Existe sim uma rotatividade ao longo da filmografia, mas dois chamam atenção, além de simbolizarem dois momentos da vida do idealizador, que em </span><i><span style="font-weight: 400;">Assassinos da Lua das Flores</span></i><span style="font-weight: 400;">, se encontram para exaltá-lo.</span></p>
<p><span style="font-weight: 400;">De Niro, hoje já veterano do Cinema, viu sua carreira florescer junto com Scorsese e a nova obra marca a décima primeira parceria com o diretor. Já conhecido pelo papel de anti-herói nessa amizade, dessa vez encarnando </span><a href="https://www.youtube.com/watch?v=KSEmgcXoMW4&amp;ab_channel=AppleTV"><span style="font-weight: 400;">William ‘King’ Hale</span></a><span style="font-weight: 400;">, o ator vai pelo caminho contrário e mergulha em um vilão desprezível que, graças a facilidade do ator em transmitir expressões de forma serena, exemplifica fielmente a dualidade que o homem branco assumia para os nativos americanos naquela época. DiCaprio, por outro lado, que representa a pegada moderna do cineasta e conta com seis filmes assinados pela lenda no currículo, entrega seu papel mais complexo, trabalhoso e talvez o melhor executado da carreira. Na persona de Ernest Burkhart, o ator passeia entre os extremos de um anti-herói ingênuo e cativa o espectador, seja para bem ou para mal.</span></p>
<p><span style="font-weight: 400;">Porém, </span><i><span style="font-weight: 400;">Assassinos da Lua das Flores </span></i><span style="font-weight: 400;">também amplia o leque de atores</span> <span style="font-weight: 400;">no qual o diretor e roteirista trabalha. Jesse Plemons retorna depois de </span><a href="https://personaunesp.com.br/o-irlandes-critica/"><i><span style="font-weight: 400;">O Irlândes</span></i></a> <span style="font-weight: 400;">e se coloca como um dos nomes mais disputados das produções daqui pra frente. Brendan Fraser (</span><a href="https://personaunesp.com.br/a-baleia-critica/"><i><span style="font-weight: 400;">A Baleia</span></i></a><span style="font-weight: 400;">) estreia com o Scorsese e rouba a cena no pouco tempo de tela que tem, assim como Cara Jade Myers, estupenda no papel de Anna Brown. Mas quem realmente dá a cara tanto para o projeto como para a intenção do idealizador de inserir atores nativos americanos é Lily Gladstone. Sua interpretação no papel de Molly Burkhart pode ser definida pela palavra pontualidade. Gladstone tem uma consciência sobrenatural de saber quando se comunicar através da força de suas palavras ou quando deixar o silêncio e sua forte expressão gritarem o que a personagem guarda dentro de si.</span></p>
<figure id="attachment_32356" aria-describedby="caption-attachment-32356" style="width: 800px" class="wp-caption alignnone"><img loading="lazy" decoding="async" class="size-medium wp-image-32356" src="http://personaunesp.com.br/wp-content/uploads/2023/12/Killers-of-The-Flower-Moon-Imagem-7-800x450.jpeg" alt="Cena de Assassinos da Lua das Flores. Nela vemos Ernest Burkhart, um homem branco de cabelos loiros e Mollie Burkhart, uma mulher indigena de cabelos pretos longos. Ernest veste um terno cinza e uma calça social cinza e Mollie uma vestimenta indígena na cor branca com detalhes em salmão. Os dois estão no centro da imagem, com Ernest um pouco para a esquerda e Mollie um pouco para a direita. Atrás de cada um, nos cantos da imagem, há carros de época. Eles estão se encarando, no meio de um campo de trigo. Ao fundo, uma árvore." width="800" height="450" srcset="http://personaunesp.com.br/wp-content/uploads/2023/12/Killers-of-The-Flower-Moon-Imagem-7-800x450.jpeg 800w, http://personaunesp.com.br/wp-content/uploads/2023/12/Killers-of-The-Flower-Moon-Imagem-7-1024x576.jpeg 1024w, http://personaunesp.com.br/wp-content/uploads/2023/12/Killers-of-The-Flower-Moon-Imagem-7-768x432.jpeg 768w, http://personaunesp.com.br/wp-content/uploads/2023/12/Killers-of-The-Flower-Moon-Imagem-7-1536x864.jpeg 1536w, http://personaunesp.com.br/wp-content/uploads/2023/12/Killers-of-The-Flower-Moon-Imagem-7-1200x675.jpeg 1200w, http://personaunesp.com.br/wp-content/uploads/2023/12/Killers-of-The-Flower-Moon-Imagem-7.jpeg 2000w" sizes="auto, (max-width: 709px) 85vw, (max-width: 909px) 67vw, (max-width: 984px) 61vw, (max-width: 1362px) 45vw, 600px" /><figcaption id="caption-attachment-32356" class="wp-caption-text">Assim como as últimas obras do diretor, Assassinos da Lua das Flores promete ser figura de destaque nas premiações, inclusive já fazendo presença no Globo de Ouro, com sete indicações (Foto: Apple TV+)</figcaption></figure>
<p><span style="font-weight: 400;">Todo cineasta é um diretor, mas nem todo diretor é um cineasta. E Scorsese pode ser uma das poucas pessoas para qual se pode atribuir as duas nomenclaturas, e é com </span><i><span style="font-weight: 400;">Assassinos da Lua das Flores</span></i><span style="font-weight: 400;"> que essa diferença de significados fica claro. Um diretor, ao pé da letra, somente transpassaria o já denso texto da literatura para a tela. Já o idealizador, com sua carga de Cinema de autor muito presente, complementa o texto na tela, dosando milimetricamente o escrito do visual. Por isso, não importa qual palavra você escolha para enquadrar </span><a href="https://www.youtube.com/watch?v=Cz0byBTjtEU&amp;ab_channel=StudioBinder"><span style="font-weight: 400;">Martin Scorsese</span></a><span style="font-weight: 400;">, ele será genial e um dos maiores da história em qualquer definição.</span></p>
<p><span style="font-weight: 400;">A obra, para além de ser um exercício necessário de trazer à tona a história dos Osage, também serve para fincar o nome do diretor na história. Nos seus mais de 50 anos de carreira, caso em algum momento tenha existido alguma desconfiança da importância dele para a indústria, é com </span><i><span style="font-weight: 400;">Assassinos da Lua das Flores</span></i><span style="font-weight: 400;"> que todas as dúvidas se tornam inexistentes. Se a Sétima Arte é definida por ele mesmo como algo que permanece, tanto o filme como </span><a href="https://www.youtube.com/watch?v=p1LEvkMFMKM&amp;ab_channel=TIME"><span style="font-weight: 400;">o legado</span></a><span style="font-weight: 400;"> de Scorsese permanecerão pela eternidade.</span></p>
<div class="jetpack-video-wrapper"><iframe loading="lazy" title="Killers of the Flower Moon — Official Teaser Trailer | Apple TV+" width="840" height="473" src="https://www.youtube.com/embed/EG0si5bSd6I?feature=oembed" frameborder="0" allow="accelerometer; autoplay; clipboard-write; encrypted-media; gyroscope; picture-in-picture; web-share" referrerpolicy="strict-origin-when-cross-origin" allowfullscreen></iframe></div>
<p>O post <a href="http://personaunesp.com.br/assassinos-da-lua-das-flores-critica/">Os coiotes em pele branca de cordeiro de Assassinos da Lua das Flores</a> apareceu primeiro em <a href="http://personaunesp.com.br">Persona | Jornalismo Cultural</a>.</p>
]]></content:encoded>
					
					<wfw:commentRss>http://personaunesp.com.br/assassinos-da-lua-das-flores-critica/feed/</wfw:commentRss>
			<slash:comments>0</slash:comments>
		
		
		<post-id xmlns="com-wordpress:feed-additions:1">32347</post-id>	</item>
		<item>
		<title>Ataque dos Cães adestra caubói na marra</title>
		<link>http://personaunesp.com.br/ataque-dos-caes-critica/</link>
					<comments>http://personaunesp.com.br/ataque-dos-caes-critica/#respond</comments>
		
		<dc:creator><![CDATA[]]></dc:creator>
		<pubDate>Wed, 01 Dec 2021 20:54:45 +0000</pubDate>
				<category><![CDATA[Cinema]]></category>
		<category><![CDATA[2021]]></category>
		<category><![CDATA[Amber Richards]]></category>
		<category><![CDATA[Análise]]></category>
		<category><![CDATA[Ari Wegner]]></category>
		<category><![CDATA[Ataque dos Cães]]></category>
		<category><![CDATA[Benedict Cumberbatch]]></category>
		<category><![CDATA[Caubói]]></category>
		<category><![CDATA[Cowboy]]></category>
		<category><![CDATA[Crítica]]></category>
		<category><![CDATA[Emile Sherman]]></category>
		<category><![CDATA[Faroeste]]></category>
		<category><![CDATA[Festival de Veneza]]></category>
		<category><![CDATA[Filmes]]></category>
		<category><![CDATA[Frances Conroy]]></category>
		<category><![CDATA[Grant Major]]></category>
		<category><![CDATA[Iain Canning]]></category>
		<category><![CDATA[Jane Campion]]></category>
		<category><![CDATA[Jesse Plemons]]></category>
		<category><![CDATA[Jonny Greenwood]]></category>
		<category><![CDATA[Kirsten Dunst]]></category>
		<category><![CDATA[Kodi Smit-McPhee]]></category>
		<category><![CDATA[LGBTQIA]]></category>
		<category><![CDATA[Melhor Ator]]></category>
		<category><![CDATA[Melhor Ator Coadjuvante]]></category>
		<category><![CDATA[Melhor Atriz Coadjuvante]]></category>
		<category><![CDATA[Melhor Design de Produção]]></category>
		<category><![CDATA[Melhor Direção]]></category>
		<category><![CDATA[Melhor Filme]]></category>
		<category><![CDATA[Melhor Fotografia]]></category>
		<category><![CDATA[Melhor Montagem]]></category>
		<category><![CDATA[Melhor Roteiro Adaptado]]></category>
		<category><![CDATA[Melhor Som]]></category>
		<category><![CDATA[Melhor Trilha Sonora Original]]></category>
		<category><![CDATA[Netflix]]></category>
		<category><![CDATA[Oscar]]></category>
		<category><![CDATA[Oscar 2022]]></category>
		<category><![CDATA[Peter Carroll]]></category>
		<category><![CDATA[Peter Sciberras]]></category>
		<category><![CDATA[Queer]]></category>
		<category><![CDATA[Resenha]]></category>
		<category><![CDATA[Review]]></category>
		<category><![CDATA[Richard Flynn]]></category>
		<category><![CDATA[Robert Mackenzie]]></category>
		<category><![CDATA[Roger Frappier]]></category>
		<category><![CDATA[Streaming]]></category>
		<category><![CDATA[Tanya Seghatchian]]></category>
		<category><![CDATA[Tara Webb]]></category>
		<category><![CDATA[The Power of the Dog]]></category>
		<category><![CDATA[Thomas Savage]]></category>
		<category><![CDATA[Thomasin McKenzie]]></category>
		<category><![CDATA[Vitor Evangelista]]></category>
		<category><![CDATA[Western]]></category>
		<guid isPermaLink="false">https://personaunesp.com.br/?p=24959</guid>

					<description><![CDATA[<p>Vitor Evangelista Vinte e um anos atrás, Bronco Henry morreu. Estamos em 1925 e Phil (Benedict Cumberbatch), seu aprendiz, amigo e muito provavelmente amante, ainda não superou essa perda. Sua maneira de lidar com o luto é se tornando um completo babaca, abusivo com o irmão mais jovem e tóxico com seus funcionários do rancho &#8230; <a href="http://personaunesp.com.br/ataque-dos-caes-critica/" class="more-link">Continue lendo<span class="screen-reader-text"> "Ataque dos Cães adestra caubói na marra"</span></a></p>
<p>O post <a href="http://personaunesp.com.br/ataque-dos-caes-critica/">Ataque dos Cães adestra caubói na marra</a> apareceu primeiro em <a href="http://personaunesp.com.br">Persona | Jornalismo Cultural</a>.</p>
]]></description>
										<content:encoded><![CDATA[<figure id="attachment_24960" aria-describedby="caption-attachment-24960" style="width: 1392px" class="wp-caption alignnone"><img loading="lazy" decoding="async" class="size-full wp-image-24960" src="http://personaunesp.com.br/wp-content/uploads/2021/12/01.jpg" alt="Cena do filme Ataque dos Cães, mostra o caubói Phil com a mão no pescoço do jovem Peter. Phil é um homem branco, com barba escura e chapéu marrom, ele tem a pele suja. Peter, de costas, tem pele branca e cabelos pretos, e usa uma camisa branca." width="1392" height="795" srcset="http://personaunesp.com.br/wp-content/uploads/2021/12/01.jpg 1392w, http://personaunesp.com.br/wp-content/uploads/2021/12/01-800x457.jpg 800w, http://personaunesp.com.br/wp-content/uploads/2021/12/01-1024x585.jpg 1024w, http://personaunesp.com.br/wp-content/uploads/2021/12/01-768x439.jpg 768w, http://personaunesp.com.br/wp-content/uploads/2021/12/01-1200x685.jpg 1200w" sizes="auto, (max-width: 709px) 85vw, (max-width: 909px) 67vw, (max-width: 1362px) 62vw, 840px" /><figcaption id="caption-attachment-24960" class="wp-caption-text">Ataque dos Cães é um faroeste psicológico (Foto: Netflix)</figcaption></figure>
<p><strong>Vitor Evangelista</strong></p>
<p><span style="font-weight: 400;">Vinte e um anos atrás, Bronco Henry morreu. Estamos em 1925 e Phil (</span><a href="https://www.youtube.com/watch?v=A7DKGcp-wxU"><span style="font-weight: 400;">Benedict Cumberbatch</span></a><span style="font-weight: 400;">), seu aprendiz, amigo e muito provavelmente amante, ainda não superou essa perda. Sua maneira de lidar com o luto é se tornando um completo babaca, abusivo com o irmão mais jovem e tóxico com seus funcionários do rancho em Montana. Sob a direção sempre alerta e nada ociosa de </span><a href="https://noticias.plu7.com/111922/internacional/grande-entrevista-jane-campion-sobre-the-power-of-the-dog/"><span style="font-weight: 400;">Jane Campion</span></a><span style="font-weight: 400;">, a </span><i><span style="font-weight: 400;">Netflix </span></i><span style="font-weight: 400;">constrói no íntegro </span><i><span style="font-weight: 400;">Ataque dos Cães</span></i><span style="font-weight: 400;"> um drama acrônico, atemporal.</span></p>
<p><span id="more-24959"></span></p>
<p><span style="font-weight: 400;">Na história adaptada do clássico </span><a href="https://www.youtube.com/watch?v=ZwXNDdiSAsE"><i><span style="font-weight: 400;">The Power of the Dog</span></i></a><span style="font-weight: 400;">, escrito por Thomas Savage, dois irmãos administram juntos um negócio envolvendo o pastoreio de gado, até que o mais jovem conhece uma viúva e acaba trazendo ela e o filho para morarem todos debaixo do mesmo teto. Phil, personagem de Cumberbatch, é avesso à ideia da noiva recém-chegada na família e faz de tudo para que ela se sinta desconfortável.</span></p>
<figure id="attachment_24961" aria-describedby="caption-attachment-24961" style="width: 1000px" class="wp-caption alignnone"><img loading="lazy" decoding="async" class="wp-image-24961" src="http://personaunesp.com.br/wp-content/uploads/2021/12/02.jpeg" alt="Cena do filme Ataque dos Cães, mostra o jovem Peter olhando para Phil, o caubói de chapéu. Peter é um homem branco, tem cabelos pretos e Phil é mais velho, tem a pele suja e barba. " width="1000" height="398" /><figcaption id="caption-attachment-24961" class="wp-caption-text">O embate entre Kodi Smit-McPhee e Benedict Cumberbatch é o núcleo de tensão do filme (Foto: Netflix)</figcaption></figure>
<p><span style="font-weight: 400;">Com essa sinopse, é esperado que o longa, uma das apostas da </span><i><span style="font-weight: 400;">Netflix </span></i><span style="font-weight: 400;">para a vindoura </span><a href="https://www.termometrooscar.com/oscar-2022---candidatos.html"><span style="font-weight: 400;">temporada de premiações</span></a><span style="font-weight: 400;">, caia em um supérfluo jogo de gato e rato. Porém, Jane Campion escreve e dirige sem a pressa do imediatismo clichê, mas com a ideia de contar uma história rica em detalhes, nuances e significados. Comecemos então pelos de Phil. A carcaça de sujeira que lhe cobre cada fatia exposta de pele não foi apenas maquiagem, já que seu intérprete se rendeu ao mítico </span><a href="https://revistamonet.globo.com/Listas/noticia/2016/09/atores-e-atrizes-que-tocaram-o-terror-nos-bastidores-com-seu-metodo-de-atuacao.html"><span style="font-weight: 400;">Método de Atuação</span></a><span style="font-weight: 400;"> para dar vida ao protagonista.</span></p>
<p><span style="font-weight: 400;">Além de não se banhar com frequência, Cumberbatch revelou que teve </span><a href="https://br.vida-estilo.yahoo.com/benedict-cumberbatch-sofreu-envenenamento-por-nicotina-em-western-191209711.html"><span style="font-weight: 400;">envenenamento por nicotina</span></a><span style="font-weight: 400;"> três vezes, que procurava se manter distante de Kirsten Dunst nas gravações, aprendeu a tocar banjo e que ficou “no personagem” por todo o período de filmagens. A rodagem na Nova Zelândia, terra natal da já </span><i><span style="font-weight: 400;">Oscarizada </span></i><span style="font-weight: 400;">Campion, recria com primazia as planícies desérticas e o tempero rochoso que a Montana estadunidense exalava nesse Velho Oeste.</span></p>
<p><span style="font-weight: 400;">Assim como o </span><i><span style="font-weight: 400;">design </span></i><span style="font-weight: 400;">de cenários, Phil vive no passado. Ele passa boa parte da história apenas rememorando acontecimentos e se fechando nessa jaula temporal que o mantém seguro. Bronco Henry vive em sua memória, o tempo é bom lá. Quando George (</span><a href="https://www.youtube.com/watch?v=XnqHGqhhKUs"><span style="font-weight: 400;">Jesse Plemons</span></a><span style="font-weight: 400;">) conhece a futura esposa Rose (Dunst), Phil percebe que o irmão, enfim, escapou do ontem, tornando sua solitária estadia ali dentro cada vez mais insustentável.</span></p>
<figure id="attachment_24962" aria-describedby="caption-attachment-24962" style="width: 1440px" class="wp-caption alignnone"><img loading="lazy" decoding="async" class="size-full wp-image-24962" src="http://personaunesp.com.br/wp-content/uploads/2021/12/03.jpg" alt="Cena do filme Ataque dos Cães, que mostra Kirsten Dunst, uma mulher branca e loira, parada em um campo de mato, usando uma blusa vermelha e de braços cruzados, com o vento jogando seus cabelos loiros para trás." width="1440" height="603" srcset="http://personaunesp.com.br/wp-content/uploads/2021/12/03.jpg 1440w, http://personaunesp.com.br/wp-content/uploads/2021/12/03-800x335.jpg 800w, http://personaunesp.com.br/wp-content/uploads/2021/12/03-1024x429.jpg 1024w, http://personaunesp.com.br/wp-content/uploads/2021/12/03-768x322.jpg 768w, http://personaunesp.com.br/wp-content/uploads/2021/12/03-1200x503.jpg 1200w" sizes="auto, (max-width: 709px) 85vw, (max-width: 909px) 67vw, (max-width: 1362px) 62vw, 840px" /><figcaption id="caption-attachment-24962" class="wp-caption-text">Kirsten Dunst dá vida a uma mulher ressentida e atormentada (Foto: Netflix)</figcaption></figure>
<p><span style="font-weight: 400;">A saída é a violência, verbal, física, emocional. A certeza de que, falando grosso, todos o obedecerão. O que Jane Campion não esconde, todavia, é o caráter comportamental de seu hábil protagonista. Metido entre os bois e vacas, assobiando, castrando animais e arrancando suas peles, Phil é, ele mesmo, </span><a href="https://www.omelete.com.br/netflix/ataque-dos-caes-cumberbatch-metodo"><span style="font-weight: 400;">uma cabeça de gado</span></a><span style="font-weight: 400;">. Ele opera sistemática e mecanicamente, tem medo do desconhecido, segue regras criadas por si mesmo para que a segurança e a ordem sejam mantidas.</span></p>
<p><span style="font-weight: 400;">Quando filma o homem se afogando num </span><a href="https://mulhernocinema.com/criticas/com-ataque-dos-caes-jane-campion-faz-seu-melhor-filme-desde-o-piano/"><span style="font-weight: 400;">mar de bovinos e de poeira</span></a><span style="font-weight: 400;">, a direção de fotografia de Ari Wegner diz muito. Tudo muda quando, além da chegada de Rose, vem junto no pacote o tímido Peter (Kodi Smit-McPhee). Primeiro feito de trouxa por Phil, o jovem acaba despertando sentimentos conflitantes no caubói. A relação da dupla constitui o coração de </span><i><span style="font-weight: 400;">Ataque dos Cães</span></i><span style="font-weight: 400;">, mesmo que o filme demore um pouco para chegar nesse clímax. </span></p>
<figure id="attachment_24964" aria-describedby="caption-attachment-24964" style="width: 2560px" class="wp-caption alignnone"><img loading="lazy" decoding="async" class="size-full wp-image-24964" src="http://personaunesp.com.br/wp-content/uploads/2021/12/MCDPOOF_ZX004-scaled.jpg" alt="Cena do filme Ataque dos Cães, mostra Kirsten Dunst, mulher branca e loira, sentada à mesa de jantar. A cena é iluminada por velas, a mulher usa um vestido cor de creme e olha para baixo, em sinal de tristeza. Ao fundo, estão desfocadas da imagem um grupo de pessoas." width="2560" height="1708" srcset="http://personaunesp.com.br/wp-content/uploads/2021/12/MCDPOOF_ZX004-scaled.jpg 2560w, http://personaunesp.com.br/wp-content/uploads/2021/12/MCDPOOF_ZX004-800x534.jpg 800w, http://personaunesp.com.br/wp-content/uploads/2021/12/MCDPOOF_ZX004-1024x683.jpg 1024w, http://personaunesp.com.br/wp-content/uploads/2021/12/MCDPOOF_ZX004-768x512.jpg 768w, http://personaunesp.com.br/wp-content/uploads/2021/12/MCDPOOF_ZX004-1536x1025.jpg 1536w" sizes="auto, (max-width: 709px) 85vw, (max-width: 909px) 67vw, (max-width: 1362px) 62vw, 840px" /><figcaption id="caption-attachment-24964" class="wp-caption-text">Rose aluga um triplex na cabeça de Phil (Foto: Netflix)</figcaption></figure>
<p><span style="font-weight: 400;">Dividido em atos “temáticos”, o foco, a princípio, é a tensão entre Rose e sua nova moradia. A morte de seu primeiro marido, que compartilha ecos da violência de Phil, guarda sequelas dormentes na existência da personagem de Kirsten Dunst, atriz que internaliza muitas de suas dores, dando veracidade e afeto ao estado de, sem mais nem mesmo, estar deprimida. Papel que cai como luva para a artista que deu vida ao suprassumo da tristeza em filmes como </span><a href="https://www.youtube.com/watch?v=YRPXQ3XcpKc"><i><span style="font-weight: 400;">As Virgens Suicidas</span></i></a><span style="font-weight: 400;"> e </span><a href="https://personaunesp.com.br/melancolia-10-anos/"><i><span style="font-weight: 400;">Melancolia</span></i></a><span style="font-weight: 400;">. </span></p>
<p><span style="font-weight: 400;">Dessa vez, Dunst é peça coadjuvante de toda a ação, por mais que sua estadia no rancho e no cotidiano de Phil seja catalisadora para a relação nascente entre o cunhado e seu filho. Contracenando com seu </span><a href="https://br.vida-estilo.yahoo.com/kirsten-dunst-elogia-noivo-jesse-111500336.html"><span style="font-weight: 400;">companheiro na vida real</span></a><span style="font-weight: 400;">, Jesse Plemons, Dunst assegura que </span><i><span style="font-weight: 400;">Ataque dos Cães</span></i><span style="font-weight: 400;"> não concentre apenas machos famintos, adicionando uma densa abundância de emoção, dureza e, mais perto do fim, um alívio que vem de bom grado depois de uma jornada tão carregada.</span></p>
<p><span style="font-weight: 400;">Plemons parece estar na sua zona de conforto, em mais um papel do cara legal, silencioso e </span><a href="https://personaunesp.com.br/el-camino-critica/"><span style="font-weight: 400;">meio banana</span></a><span style="font-weight: 400;">, mas seu personagem serve, como tudo de </span><i><span style="font-weight: 400;">Ataque dos Cães</span></i><span style="font-weight: 400;">, em favor do protagonista. As omissões e a submissão de George falam bastante sobre a criação dos irmãos e, ao passo que Phil abraçou a grandiloquência da má educação, o caçula busca sobreviver pelas beiradas. Por isso, cenas de troca entre os atores causam tamanho desconforto, ninguém deveria ter a liberdade de tratar o outro daquela maneira. Mas Phil tem.</span></p>
<figure id="attachment_24966" aria-describedby="caption-attachment-24966" style="width: 2560px" class="wp-caption alignnone"><img loading="lazy" decoding="async" class="size-full wp-image-24966" src="http://personaunesp.com.br/wp-content/uploads/2021/12/05.jpg" alt="Cena do filme Ataque dos Cães, mostra o ângulo de trás de Phil montando em um cavalo. Ele usa roupas de cowboy e olha para baixo, montado no animal marrom. Na frente deles, vemos o céu azul cheio de nuvens." width="2560" height="1737" srcset="http://personaunesp.com.br/wp-content/uploads/2021/12/05.jpg 2560w, http://personaunesp.com.br/wp-content/uploads/2021/12/05-800x543.jpg 800w, http://personaunesp.com.br/wp-content/uploads/2021/12/05-1024x695.jpg 1024w, http://personaunesp.com.br/wp-content/uploads/2021/12/05-768x521.jpg 768w, http://personaunesp.com.br/wp-content/uploads/2021/12/05-1536x1042.jpg 1536w, http://personaunesp.com.br/wp-content/uploads/2021/12/05-2048x1390.jpg 2048w, http://personaunesp.com.br/wp-content/uploads/2021/12/05-1200x814.jpg 1200w" sizes="auto, (max-width: 709px) 85vw, (max-width: 909px) 67vw, (max-width: 1362px) 62vw, 840px" /><figcaption id="caption-attachment-24966" class="wp-caption-text">Ataque dos Cães passou por uma série de festivais ao longo de 2021, e venceu o Leão de Prata de Direção em Veneza (Foto: Netflix)</figcaption></figure>
<p><span style="font-weight: 400;">Cão que ladra, não morde. Jane Campion fez seu nome imprimindo autenticidade em visões banais do mundo. Em </span><a href="https://www.youtube.com/watch?v=61ooIf1QDZo"><i><span style="font-weight: 400;">O Piano</span></i></a><span style="font-weight: 400;">, filme que lhe rendeu uma </span><a href="https://www1.folha.uol.com.br/fsp/brasil/fc010607.htm"><span style="font-weight: 400;">Palma de Ouro</span></a><span style="font-weight: 400;"> e um </span><a href="https://www.youtube.com/watch?v=ACtgJaUlwl0"><i><span style="font-weight: 400;">Oscar</span></i><span style="font-weight: 400;"> de Roteiro Original</span></a><span style="font-weight: 400;">, o objeto de estudo é a Música e a libertação. Já em </span><a href="https://www.youtube.com/watch?v=R8josOPbNb8"><i><span style="font-weight: 400;">Em Carne Viva</span></i></a><span style="font-weight: 400;">, ela coloca suas apuradas lentes sob uma mulher agoniada e um policial fanfarrão, desconstruindo o papel do romance na década de noventa. </span></p>
<p><i><span style="font-weight: 400;">Ataque dos Cães</span></i><span style="font-weight: 400;"> marca seu retorno ao formato do qual esteve afastada desde 2009, quando realizou </span><a href="https://www.youtube.com/watch?v=LZ2mymWs6j4"><i><span style="font-weight: 400;">O Brilho de uma Paixão</span></i></a><span style="font-weight: 400;"> e rumou para a TV, criando a limitada </span><a href="https://www.youtube.com/watch?v=wGWSB_ezYzs"><i><span style="font-weight: 400;">Top of the Lake</span></i></a><span style="font-weight: 400;">, um dos passos de </span><a href="https://cinemacomrapadura.com.br/noticias/544127/the-power-of-the-dog-benedict-cumberbatch-e-elisabeth-moss-irao-estrelar-novo-drama-de-jane-campion/"><span style="font-weight: 400;">Elisabeth Moss</span></a><span style="font-weight: 400;"> pós-</span><i><span style="font-weight: 400;">Mad Men</span></i><span style="font-weight: 400;"> e pré-</span><i><span style="font-weight: 400;">The Handmaid’s Tale</span></i><span style="font-weight: 400;">. Não importa de que maneira Campion queira contar a história, é certo que a abordagem será diferenciada. Homenageada com um prêmio Tributo por seu trabalho como Diretora no </span><a href="https://www.youtube.com/watch?v=3BPqQbNh9H8"><i><span style="font-weight: 400;">Gotham Awards</span></i><span style="font-weight: 400;"> 2021</span></a><span style="font-weight: 400;">, a neozelandesa enfatizou a singularidade do projeto atual.</span></p>
<p><span style="font-weight: 400;">Em </span><i><span style="font-weight: 400;">The Power of the Dog</span></i><span style="font-weight: 400;">, Jane Campion quer </span><a href="https://www.youtube.com/watch?v=YPlNBb6I8qU"><span style="font-weight: 400;">colocar caubói na linha</span></a><span style="font-weight: 400;">, quer impor limites, quer ressignificar o que a masculinidade tóxica significa e como é representada. Ela vai além, servindo a Benedict Cumberbatch seu papel mais suculento, prestes a ser banqueteado, com camadas de emoções escondidas, palavras não ditas e uma relação entre mentor e aprendiz que enriquece o escopo do que significa um relacionamento amoroso.</span></p>
<figure id="attachment_24967" aria-describedby="caption-attachment-24967" style="width: 1080px" class="wp-caption alignnone"><img loading="lazy" decoding="async" class="size-full wp-image-24967" src="http://personaunesp.com.br/wp-content/uploads/2021/12/06.jpg" alt="Cena dos bastidores de Ataque dos Cães, mostra a diretora Jane Campion e a atriz Thomasin McKenzie sentadas em um ambiente fechado do set de gravações." width="1080" height="668" srcset="http://personaunesp.com.br/wp-content/uploads/2021/12/06.jpg 1080w, http://personaunesp.com.br/wp-content/uploads/2021/12/06-800x495.jpg 800w, http://personaunesp.com.br/wp-content/uploads/2021/12/06-1024x633.jpg 1024w, http://personaunesp.com.br/wp-content/uploads/2021/12/06-768x475.jpg 768w" sizes="auto, (max-width: 709px) 85vw, (max-width: 909px) 67vw, (max-width: 1362px) 62vw, 840px" /><figcaption id="caption-attachment-24967" class="wp-caption-text">Além da rápida participação de Frances Conroy, o elenco ainda conta com a talentosa Thomasin McKenzie (Foto: Netflix)</figcaption></figure>
<p><span style="font-weight: 400;">À sua maneira de brincar com a tentação, o filme impossibilita que Phil e Peter se entreguem ao corpóreo, apenas petiscando interações mais próximas. Seja na maneira como o rancheiro finca uma vistosa viga de madeira no chão, ou ainda na tenacidade do toque ao trançar a pele de boi em um chicote, os símbolos fálicos rodeiam a percepção humana, acompanhada, primorosamente, pela trilha sonora estoica de </span><a href="https://open.spotify.com/album/57sTbZK2X2uZZv3Kqn57hK"><span style="font-weight: 400;">Jonny Greenwood</span></a><span style="font-weight: 400;">, em apenas um de sua trinca de trabalhos fílmicos em 2021. </span></p>
<p><span style="font-weight: 400;">Por definição, o caubói é alguém que pastoreia, que cuida e supervisiona, intervém bruscamente quando há necessidade e tem um senso aguçado de proteção. Nos anos em que a relação dos vaqueiros com os indígenas perpassava </span><a href="https://tribunadepetropolis.com.br/noticias/a-figura-do-indigena-no-cinema-de-objeto-a-sujeito-das-telas/"><span style="font-weight: 400;">conflitos</span></a><span style="font-weight: 400;">, o </span><i><span style="font-weight: 400;">cowboy</span></i><span style="font-weight: 400;"> Phil equilibra a violência e o trabalho de audição. Ele é gerente de um negócio povoado por medo, inquietação e preconceito. Quando recebe os pais, nas participações quase que relâmpago de Frances Conroy e Peter Carroll, ele não demonstra amor ou afeto.</span></p>
<figure id="attachment_24968" aria-describedby="caption-attachment-24968" style="width: 1280px" class="wp-caption alignnone"><img loading="lazy" decoding="async" class="size-full wp-image-24968" src="http://personaunesp.com.br/wp-content/uploads/2021/12/7.jpg" alt="Cena do filme Ataque dos Cães, mostra a silhueta distante de Phil e Peter, montando em uma sela de cavalo." width="1280" height="536" srcset="http://personaunesp.com.br/wp-content/uploads/2021/12/7.jpg 1280w, http://personaunesp.com.br/wp-content/uploads/2021/12/7-800x335.jpg 800w, http://personaunesp.com.br/wp-content/uploads/2021/12/7-1024x429.jpg 1024w, http://personaunesp.com.br/wp-content/uploads/2021/12/7-768x322.jpg 768w, http://personaunesp.com.br/wp-content/uploads/2021/12/7-1200x503.jpg 1200w" sizes="auto, (max-width: 709px) 85vw, (max-width: 909px) 67vw, (max-width: 1362px) 62vw, 840px" /><figcaption id="caption-attachment-24968" class="wp-caption-text">Jane Campion venceu o Oscar de Roteiro Original em 94, mesmo ano quando se tornou a <a href="https://revistaquem.globo.com/Series-e-filmes/noticia/2021/04/oscar-2021-chloe-zhao-e-segunda-mulher-ganhar-melhor-direcao.html#:~:text=Considerada%20uma%20das%20categorias%20mais,Greta%20Gerwig%20por%20Lady%20Bird.">segunda mulher</a> na história indicada em Melhor Direção (Foto: Netflix)</figcaption></figure>
<p><span style="font-weight: 400;">A aversão a qualquer afago que não seja o de Bronco Henry o repele. Peter é a exceção, mas demoramos a enxergar essa brusca inversão de valores. O salto temporal entre os capítulos que dividem o escrutínio e a atenção não se encarrega de mastigar o que Phil pensa, como age ou porque o faz. Kodi Smit-McPhee pode passar despercebido por quem está em busca de uma </span><a href="https://www.youtube.com/watch?v=AlVgrNZxNuc"><span style="font-weight: 400;">interpretação barulhenta ou reativa</span></a><span style="font-weight: 400;">. O mesmo vale para a Rose de Kirsten Dunst, papel que coloca a prova as capacidades de instinto protetivo da atriz.</span></p>
<p><span style="font-weight: 400;">Jane Campion mantém todos fora de suas respectivas </span><a href="https://www.youtube.com/watch?v=Ab0d1AT6XIo"><span style="font-weight: 400;">zonas de conforto</span></a><span style="font-weight: 400;">, repetindo o exercício que já é característico de sua relação com o público. Do lado de fora da </span><i><span style="font-weight: 400;">Netflix</span></i><span style="font-weight: 400;">, não sabemos se Phil é mocinho ou vilão, se merece nossa torcida ou nosso asco. Quando conversa com Peter sobre as montanhas que cercam sua vida, o personagem se assusta no momento em que o jovem enxerga, com clareza, a forma do cão nas construções rochosas. Mais cedo, um dos trabalhadores questiona Phil sobre a mesma porção de natureza (“</span><i><span style="font-weight: 400;">Tem algo lá?</span></i><span style="font-weight: 400;">”), ao que ele rapidamente responde: &#8220;</span><i><span style="font-weight: 400;">Não, se você não consegue ver, não tem</span></i><span style="font-weight: 400;">”. Ainda bem que </span><a href="https://www.theguardian.com/film/2021/nov/07/jane-campion-the-power-of-the-dog-interview"><span style="font-weight: 400;">Jane Campion consegue</span></a><span style="font-weight: 400;">.</span></p>
<p>O post <a href="http://personaunesp.com.br/ataque-dos-caes-critica/">Ataque dos Cães adestra caubói na marra</a> apareceu primeiro em <a href="http://personaunesp.com.br">Persona | Jornalismo Cultural</a>.</p>
]]></content:encoded>
					
					<wfw:commentRss>http://personaunesp.com.br/ataque-dos-caes-critica/feed/</wfw:commentRss>
			<slash:comments>0</slash:comments>
		
		
		<post-id xmlns="com-wordpress:feed-additions:1">24959</post-id>	</item>
		<item>
		<title>Judas e o Messias Negro mostra de maneira formidável quem é o seu ‘verdadeiro vilão’</title>
		<link>http://personaunesp.com.br/judas-e-o-messias-negro-critica/</link>
					<comments>http://personaunesp.com.br/judas-e-o-messias-negro-critica/#respond</comments>
		
		<dc:creator><![CDATA[]]></dc:creator>
		<pubDate>Mon, 22 Mar 2021 19:30:38 +0000</pubDate>
				<category><![CDATA[Cinema]]></category>
		<category><![CDATA[2021]]></category>
		<category><![CDATA[Charles D.King]]></category>
		<category><![CDATA[Crítica]]></category>
		<category><![CDATA[Critics Choice Awards]]></category>
		<category><![CDATA[Daniel Kaluuya]]></category>
		<category><![CDATA[Dominique Fishback]]></category>
		<category><![CDATA[Fight For You]]></category>
		<category><![CDATA[Filme]]></category>
		<category><![CDATA[Fred Hampton]]></category>
		<category><![CDATA[Globo de Ouro]]></category>
		<category><![CDATA[Globo de Ouro 2021]]></category>
		<category><![CDATA[H.E.R]]></category>
		<category><![CDATA[Jesse Plemons]]></category>
		<category><![CDATA[Judas and the Black Messiah]]></category>
		<category><![CDATA[Judas e o Messias Negro]]></category>
		<category><![CDATA[Keith Lucas]]></category>
		<category><![CDATA[Kenny Lucas]]></category>
		<category><![CDATA[Lakeith Stanfield]]></category>
		<category><![CDATA[Ma Ferreira]]></category>
		<category><![CDATA[Melhor Ator Coadjuvante]]></category>
		<category><![CDATA[Melhor Canção Original]]></category>
		<category><![CDATA[Melhor Filme]]></category>
		<category><![CDATA[Melhor Fotografia]]></category>
		<category><![CDATA[Melhor Roteiro Original]]></category>
		<category><![CDATA[Oscar]]></category>
		<category><![CDATA[Oscar 2021]]></category>
		<category><![CDATA[Pantera Negra]]></category>
		<category><![CDATA[Panteras Negras]]></category>
		<category><![CDATA[Racismo]]></category>
		<category><![CDATA[Resenha]]></category>
		<category><![CDATA[Review]]></category>
		<category><![CDATA[Roy Mitchell]]></category>
		<category><![CDATA[Ryan Coogler]]></category>
		<category><![CDATA[Sean Bobbit]]></category>
		<category><![CDATA[Shaka King]]></category>
		<category><![CDATA[Will Berson]]></category>
		<category><![CDATA[William O'Neal]]></category>
		<guid isPermaLink="false">http://personaunesp.com.br/?p=19235</guid>

					<description><![CDATA[<p>Ma Ferreira “Um distintivo assusta mais que uma arma”. Na Chicago de 1968, conhecemos um futuro Messias que, se apoiando em ombros de gigantes, sabe bem qual seu real inimigo e como atingi-lo. Enquanto esse Messias organiza seu rebanho, ele cresce como alvo principal do FBI, que angaria um ladrão de carros para ser seu &#8230; <a href="http://personaunesp.com.br/judas-e-o-messias-negro-critica/" class="more-link">Continue lendo<span class="screen-reader-text"> "Judas e o Messias Negro mostra de maneira formidável quem é o seu ‘verdadeiro vilão’"</span></a></p>
<p>O post <a href="http://personaunesp.com.br/judas-e-o-messias-negro-critica/">Judas e o Messias Negro mostra de maneira formidável quem é o seu ‘verdadeiro vilão’</a> apareceu primeiro em <a href="http://personaunesp.com.br">Persona | Jornalismo Cultural</a>.</p>
]]></description>
										<content:encoded><![CDATA[<figure id="attachment_19236" aria-describedby="caption-attachment-19236" style="width: 840px" class="wp-caption alignnone"><img loading="lazy" decoding="async" class="size-large wp-image-19236" src="http://personaunesp.com.br/wp-content/uploads/2021/03/Imagem-1-5-1024x683.jpg" alt="Cena do filme Judas e o Messias Negro. Na imagem, vemos o personagem William O´Neal, interpretado por Lakeith Stanfield, um homem negro de cabelos curtos, apertando a mão do agente do FBI Roy Mitchell, um homem branco de cabelos loiros e curtos interpretado por Jesse Plemons. Ambos vestem ternos pretos. Roy Mitchell está de pé e olha para William, que está sentado à sua frente, com um sorriso satisfeito. William tem uma expressão desconfiada. Os dois personagens estão em uma sala de cor esverdeada, e ao fundo deles há uma porta de madeira com uma faixa em vidro." width="840" height="560" srcset="http://personaunesp.com.br/wp-content/uploads/2021/03/Imagem-1-5-1024x683.jpg 1024w, http://personaunesp.com.br/wp-content/uploads/2021/03/Imagem-1-5-300x200.jpg 300w, http://personaunesp.com.br/wp-content/uploads/2021/03/Imagem-1-5-768x512.jpg 768w, http://personaunesp.com.br/wp-content/uploads/2021/03/Imagem-1-5-1200x800.jpg 1200w, http://personaunesp.com.br/wp-content/uploads/2021/03/Imagem-1-5.jpg 1500w" sizes="auto, (max-width: 709px) 85vw, (max-width: 909px) 67vw, (max-width: 1362px) 62vw, 840px" /><figcaption id="caption-attachment-19236" class="wp-caption-text">Lakeith interpreta William O&#8217;Neal, o infiltrado do FBI no Panteras Negras, em Judas e o Messias Negros, que possui seis indicações ao Oscar 2021 (Foto: Reprodução)</figcaption></figure>
<p><b>Ma Ferreira</b></p>
<p><span style="font-weight: 400;">“</span><i><span style="font-weight: 400;">Um distintivo assusta mais que uma arma</span></i><span style="font-weight: 400;">”. Na Chicago de 1968, conhecemos um futuro Messias que, se apoiando em ombros de gigantes, sabe bem qual seu real inimigo e como atingi-lo. Enquanto esse Messias organiza seu rebanho, ele cresce como alvo principal do </span><i><span style="font-weight: 400;">FBI,</span></i><span style="font-weight: 400;"> que angaria um ladrão de carros para ser seu delator e algoz. Essa é a premissa de </span><a href="https://www.youtube.com/watch?v=hX3o0kKJeZk"><i><span style="font-weight: 400;">Judas e o Messias Negro</span></i></a><span style="font-weight: 400;">, longa que expõe problemáticas raciais da sociedade norte-americana, e que é protagonizado por Daniel Kaluuya e Lakeith Stanfield com a direção de Shaka King.</span></p>
<p><span id="more-19235"></span></p>
<p><span style="font-weight: 400;">O roteiro é baseado em uma história real de traição. William (Bill) O&#8217;Neal serviu como um agente infiltrado dentro dos </span><a href="https://www.geledes.org.br/historia-dos-panteras-negras-em-27-fatos-importantes/"><span style="font-weight: 400;">Panteras Negras</span></a><span style="font-weight: 400;"> para delação dos passos de Fred Hampton, culminando no assassinato deste. O filme é uma excelente proposta de reflexão sobre a moral, preconceito racial e estruturas de poder, sendo tanto um verdadeiro guia de militância, quanto de análise das posturas, atitudes e investimentos realizados por Hampton. Não à toa, </span><i><span style="font-weight: 400;">Judas e o Messias Negro</span></i><span style="font-weight: 400;"> já rendeu algumas indicações e prêmiosa Daniel Kaluuya como Melhor Ator Codjuvante (vencedor do </span><a href="https://personaunesp.com.br/os-vencedores-do-globo-de-ouro-2021/#more-18660"><span style="font-weight: 400;">Globo de Ouro </span></a><span style="font-weight: 400;">e do </span><a href="https://twitter.com/personaunesp/status/1369070191146115072"><i><span style="font-weight: 400;">Critics Choice Awards</span></i></a> <span style="font-weight: 400;">e indicado ao </span><a href="https://personaunesp.com.br/tag/oscar-2021/"><i><span style="font-weight: 400;">Oscar </span></i><span style="font-weight: 400;">2021</span></a><span style="font-weight: 400;">).</span></p>
<figure id="attachment_19237" aria-describedby="caption-attachment-19237" style="width: 840px" class="wp-caption alignnone"><img loading="lazy" decoding="async" class="size-large wp-image-19237" src="http://personaunesp.com.br/wp-content/uploads/2021/03/Imagem-2-3-1024x539.jpg" alt="Cena do filme Judas e o Messias Negro. Na imagem, vemos o personagem Fred Hampton, interpretado por Daniel Kaluuya, seguido de William O´Neal, interpretado por Lakeith Stanfield, e ao fundo estão outros personagens dos Panteras Negras. A imagem está aproximada nos dois personagem e desfocada nos demais, estando com um efeito que a deixa toda em vermelho." width="840" height="442" srcset="http://personaunesp.com.br/wp-content/uploads/2021/03/Imagem-2-3-1024x539.jpg 1024w, http://personaunesp.com.br/wp-content/uploads/2021/03/Imagem-2-3-300x158.jpg 300w, http://personaunesp.com.br/wp-content/uploads/2021/03/Imagem-2-3-768x404.jpg 768w, http://personaunesp.com.br/wp-content/uploads/2021/03/Imagem-2-3.jpg 1200w" sizes="auto, (max-width: 709px) 85vw, (max-width: 909px) 67vw, (max-width: 1362px) 62vw, 840px" /><figcaption id="caption-attachment-19237" class="wp-caption-text">Fred Hampton e William O&#8217;Neal são personagens com trajetórias densas e que justificam suas atitudes (Foto: Reprodução)</figcaption></figure>
<p><span style="font-weight: 400;">A direção de </span><a href="https://www.nytimes.com/2021/02/12/movies/shaka-king-judas-black-messiah.html"><span style="font-weight: 400;">Shaka King</span></a><span style="font-weight: 400;"> acerta ao mesclar imagens reais junto às dramatizadas, conseguindo que o espectador se envolva, entendendo o quão dolorosa é a luta e trajetória de Hampton. Os recortes das imagens da </span><a href="https://www.youtube.com/watch?v=NitwNz9-IPg"><span style="font-weight: 400;">entrevista de Bill</span></a><span style="font-weight: 400;">, as mudanças nas posturas de Fred que afetam as atuações do Panteras, e os momentos de conflitos internos dos protagonistas sempre são precedidos por um estridente som musical que os demarca, como se fossem capítulos na evolução da narrativa e se tornando mais fortes perto do desfecho da mesma. </span></p>
<p><span style="font-weight: 400;">“</span><i><span style="font-weight: 400;">Eu sou a revolução!</span></i><span style="font-weight: 400;">”. Um dos presentes na vida de Hampton é a sua camarada Deborah Johnson, interpretada por </span><a href="https://www.youtube.com/watch?v=kSsX4X0B-DU"><span style="font-weight: 400;">Dominique Fishback</span></a><span style="font-weight: 400;"> (atriz de </span><i><span style="font-weight: 400;">Project Power,</span></i><span style="font-weight: 400;"> da </span><i><span style="font-weight: 400;">Netflix</span></i><span style="font-weight: 400;">). É com a personagem que Hampton repensa seu discurso de mais radical para algo mais acolhedor. Deborah trás leveza, emoção, uma visão mais humana da narrativa. Sua gravidez também nos faz questionar o quanto os </span><a href="https://medium.com/revista-subjetiva/meu-corpo-%C3%A9-pol%C3%ADtico-dir-alice-riff-2017-brasil-72-min-6e157462e6fe"><span style="font-weight: 400;">corpos são políticos</span></a><span style="font-weight: 400;">, eles são armas, mas também são, em essência, pessoas. Ela carrega em si a esperança de outros dias de luta, não só por gestar o filho do Messias, mas por continuar engajada nos Panteras Negras mesmo depois do assassinato de seu companheiro.</span></p>
<p><span style="font-weight: 400;">Kaluuya cresce com este personagem. Ele é intenso, doloroso, revoltado, de fato um revolucionário, de fato uma ameaça ao </span><i><span style="font-weight: 400;">FBI</span></i><span style="font-weight: 400;"> quando consegue unir gangues, até mesmo de extremistas brancos sulistas, contra as repressões policiais. O ator que se consagrou com</span> <a href="https://personaunesp.com.br/corra-filme-critica/"><i><span style="font-weight: 400;">Corra!</span></i></a> <span style="font-weight: 400;">e fez o mais recente soco no estômago </span><a href="https://www.youtube.com/watch?v=G6Th84oGDno"><i><span style="font-weight: 400;">Queen &amp; Slim</span></i></a><span style="font-weight: 400;">, tem o ápice de suas atuações neste papel, merecendo destaque suas cenas pós-prisão, onde a vontade de lutar, as características de pertencimento e de crença nas pessoas se fazem maiores do que qualquer medo de repressão/opressão policial e sistêmica. </span></p>
<figure id="attachment_19238" aria-describedby="caption-attachment-19238" style="width: 680px" class="wp-caption alignnone"><img loading="lazy" decoding="async" class="size-full wp-image-19238" src="http://personaunesp.com.br/wp-content/uploads/2021/03/Imagem-4-3.jpg" alt="Cena do filme Judas e o Messias Negro. Na imagem, vemos o personagem Fred Hampton, interpretado por Daniel Kaluuya, com os punhos para o alto em um púlpito.À sua frente estão muitas pessoas com os punhos ao alto, repetindo seu gesto. O ambiente é de um auditório.A maioria das pessoas está vestida com sobretudos e casacos pretos e cinzas. Hampton está com uma jaqueta de couro preta. Ao fundo, atrás dele, está uma faixa com o dizer “Welcome Home”." width="680" height="453" srcset="http://personaunesp.com.br/wp-content/uploads/2021/03/Imagem-4-3.jpg 680w, http://personaunesp.com.br/wp-content/uploads/2021/03/Imagem-4-3-300x200.jpg 300w" sizes="auto, (max-width: 709px) 85vw, (max-width: 909px) 67vw, (max-width: 984px) 61vw, (max-width: 1362px) 45vw, 600px" /><figcaption id="caption-attachment-19238" class="wp-caption-text">A canção de <a href="https://stories.purebreak.com.br/conheca-a-her-cantora-vencedora-do-grammy-e-indicada-ao-oscar/">H.E.R.</a> para o filme, <a href="https://www.youtube.com/watch?v=exJq2NrAwdc">Fight For You</a>, também concorre ao Oscar de Melhor Canção Original (Foto: Reprodução)</figcaption></figure>
<p><span style="font-weight: 400;">Lakeith Stanfield também brilha em seu papel, ele traz um alívio cômico às situações que se coloca, mas ao mesmo tempo é um personagem que se vê em constante conflito. Seu papel tinha tudo para transformar o filme em mais um longa de agente infiltrado envolto em questões raciais, como </span><a href="https://www.youtube.com/watch?v=G2qLubVrMV0"><i><span style="font-weight: 400;">Infiltrado na Klan</span></i></a><span style="font-weight: 400;">, mas foge disso ao ser questionador em suas conversas com o agente Roy Mitchell (</span><a href="https://personaunesp.com.br/estou-pensando-em-acabar-com-tudo-critica/"><span style="font-weight: 400;">Jesse Plemons</span></a><span style="font-weight: 400;">) e sofrer com suas próprias atitudes. </span></p>
<p><span style="font-weight: 400;">“</span><i><span style="font-weight: 400;">Está virando um Pantera</span></i><span style="font-weight: 400;">”. Bill, o selvagem, infelizmente é corrompido por um sistema e é usado apenas como mais um peão para aniquilar o Rei. A todo momento vemos o personagem de Lakeith, um dos principais atores da série de </span><a href="https://personaunesp.com.br/atlanta-critica/"><i><span style="font-weight: 400;">Atlanta</span></i></a><span style="font-weight: 400;">, oscilar. O conflito vem da sensação de pertencimento que encontra nos Panteras e seus discursos e o seguimento dos planos do </span><i><span style="font-weight: 400;">FBI</span></i><span style="font-weight: 400;">. Destacam-se aqui as cenas de reconstituição da sede dos Panteras, o questionamento de Bill a Roy quanto a necessidade da morte de Hampton e </span><a href="https://www.bbc.com/portuguese/geral-56095921"><span style="font-weight: 400;">a última bebida que Judas oferece ao Messias</span></a><span style="font-weight: 400;">. </span></p>
<p><span style="font-weight: 400;">Elas mostram de maneira sensível, crítica e fulminante os conflitos internos de um personagem extremamente intrigante no histórico interno dos Panteras Negras. As imagens inseridas no longa, de uma entrevista real com William O&#8217;Neal mostram o quanto a atuação de Lakeith é grandiosa por se aproximar das posturas de uma personalidade verdadeira. </span><i><span style="font-weight: 400;">Judas and the Black Messiah</span></i><span style="font-weight: 400;"> também mostra como o ator é versátil ao ser muitas vezes lembrado por produções em que ataca o racismo de forma ácida, irônica e até debochada, mas que neste longa apresenta uma face, na maior parte das vezes, séria e dramática.</span></p>
<figure id="attachment_19240" aria-describedby="caption-attachment-19240" style="width: 840px" class="wp-caption alignnone"><img loading="lazy" decoding="async" class="wp-image-19240 size-large" src="http://personaunesp.com.br/wp-content/uploads/2021/03/judas-e-o-messias-negro-1024x554.jpg" alt="Cena do filme Judas e o Messias Negro. Na imagem, vemos o personagem Fred Hampton, interpretado por Daniel Kaluuya, seguido pelos demais companheiros dos Panteras Negras. Todos eles estão vestidos de preto, com casacos verde musgo, botas, óculos de sol e boinas pretas. Eles estão caminhando em direção à câmera por uma rua, ao fundo estão árvores e uma cerca gradeada, nas laterais da imagem nota-se o contorno desfocado de dois rostos de homens brancos." width="840" height="454" srcset="http://personaunesp.com.br/wp-content/uploads/2021/03/judas-e-o-messias-negro-1024x554.jpg 1024w, http://personaunesp.com.br/wp-content/uploads/2021/03/judas-e-o-messias-negro-300x162.jpg 300w, http://personaunesp.com.br/wp-content/uploads/2021/03/judas-e-o-messias-negro-768x416.jpg 768w, http://personaunesp.com.br/wp-content/uploads/2021/03/judas-e-o-messias-negro-1200x650.jpg 1200w, http://personaunesp.com.br/wp-content/uploads/2021/03/judas-e-o-messias-negro.jpg 1280w" sizes="auto, (max-width: 709px) 85vw, (max-width: 909px) 67vw, (max-width: 1362px) 62vw, 840px" /><figcaption id="caption-attachment-19240" class="wp-caption-text">Judas e o Messias Negro é o primeiro filme indicado ao Oscar a ter toda equipe de <a href="https://rollingstone.uol.com.br/noticia/oscar-2021-judas-e-o-messias-negro-e-o-primeiro-filme-produzido-inteiramente-por-negros-e-indicado-melhor-filme/">produção composta por pessoas negras</a> (Foto: Reprodução)</figcaption></figure>
<p><span style="font-weight: 400;">O filme com toda a certeza merece as nomeações e prêmios que vem recebendo, incluindo as do </span><i><span style="font-weight: 400;">Oscar</span></i><span style="font-weight: 400;"> como Melhor Filme, Ator Coadjuvante (indicação dupla para Daniel Kaluuya e </span><a href="https://rollingstone.uol.com.br/noticia/lakeith-stanfield-ficou-confuso-com-indicacao-ao-oscar-de-melhor-ator-coadjuvante/"><span style="font-weight: 400;">Lakeith Stanfield</span></a><span style="font-weight: 400;">), Roteiro Original, dos irmãos </span><a href="https://www.salon.com/tv/video/mokrrp"><span style="font-weight: 400;">Kenny Lucas e Keith Lucas</span></a><span style="font-weight: 400;"> junto </span><a href="https://estacaonerd.com/judas-e-o-messias-negro-saiba-como-foi-a-preparacao-dos-atores-para-seus-personagens/"><span style="font-weight: 400;">a Shaka King e Will Berson</span></a><span style="font-weight: 400;">, e a Fotografia, de </span><a href="http://g1.globo.com/pop-arte/cinema/noticia/2014/03/12-anos-de-escravidao-e-o-grande-vencedor-do-spirit-awards-2014.html"><span style="font-weight: 400;">Sean Bobbit</span></a><span style="font-weight: 400;">, vencedor do </span><a href="https://rollingstone.uol.com.br/noticia/bacurau-e-um-dos-indicados-ao-spirit-awards-2021-confira-lista-completa/"><i><span style="font-weight: 400;">Spirit Awards</span></i></a><span style="font-weight: 400;"> por seu trabalho em </span><a href="https://www.geledes.org.br/12-anos-de-escravidao-e-o-melhor-e-o-mais-necessario-filme-em-muitos-anos/"><i><span style="font-weight: 400;">12 Anos de Escravidão</span></i></a><span style="font-weight: 400;">. </span></p>
<p><span style="font-weight: 400;">É um dos concorrentes que já atende às propostas de </span><a href="https://g1.globo.com/pop-arte/cinema/noticia/2020/09/08/oscar-vai-exigir-mais-diversidade-em-indicados-a-melhor-filme-a-partir-de-2024.ghtml"><span style="font-weight: 400;">acolhimento à diversidade</span></a><span style="font-weight: 400;"> nas produções para que estas possam concorrer à premiação. Sua produção é essencialmente composta de pessoas negras (</span><a href="https://g1.globo.com/pop-arte/cinema/noticia/ryan-coogler-diretor-de-pantera-negra-diz-que-nao-imaginava-que-estaria-vivo-aos-30-anos.ghtml"><span style="font-weight: 400;">Ryan Coogler</span></a><span style="font-weight: 400;">, diretor de </span><a href="https://personaunesp.com.br/pantera-negra-critica/"><i><span style="font-weight: 400;">Pantera Negra</span></i></a><span style="font-weight: 400;">, </span><a href="https://www.hollywoodreporter.com/news/mudbound-producer-charles-d-king-talks-renaissance-period-film-sorry-bother-you-1122853"><span style="font-weight: 400;">Charles D. King</span></a><span style="font-weight: 400;">, de </span><a href="https://theintercept.com/2018/08/03/sorry-to-bother-you-anticapitalismo/"><i><span style="font-weight: 400;">Sorry to Bother You</span></i></a><span style="font-weight: 400;"> e Shaka King) e o seu elenco é repleto de atores engajados em </span><a href="https://www.geledes.org.br/diretor-de-pantera-negra-fala-de-filme-sobre-ativista-assassinado-estamos-na-mesma-luta/"><span style="font-weight: 400;">produções</span></a><span style="font-weight: 400;"> que mostram da melhor e mais pungente forma as opressões e os absurdos do racismo. </span></p>
<p><span style="font-weight: 400;">Mesmo que ele não leve nenhuma estatueta, </span><i><span style="font-weight: 400;">Judas e o Messias Negro</span></i><span style="font-weight: 400;"> já é uma ótima indicação de longa que retrata de forma densa e bem colocada as questões raciais e de direitos humanos, bem como expõe as </span><a href="https://brasil.elpais.com/internacional/2021-01-27/biden-impulsiona-sua-agenda-contra-o-racismo-sistemico-nos-estados-unidos.html"><span style="font-weight: 400;">atuais problemáticas do racismo no país</span></a><span style="font-weight: 400;">. É de fato um filme sobre um agente infiltrado, que desenvolve em real complexidade os processos pelos quais Hampton e O&#8217;Neal passam para serem quem são e demonstra de maneira formidável o seu principal personagem e vilão, o racismo estrutural.</span></p>
<div class="jetpack-video-wrapper"><iframe loading="lazy" title="Judas e o Messias Negro - Trailer Oficial" width="840" height="473" src="https://www.youtube.com/embed/hX3o0kKJeZk?feature=oembed" frameborder="0" allow="accelerometer; autoplay; clipboard-write; encrypted-media; gyroscope; picture-in-picture; web-share" referrerpolicy="strict-origin-when-cross-origin" allowfullscreen></iframe></div>
<p>O post <a href="http://personaunesp.com.br/judas-e-o-messias-negro-critica/">Judas e o Messias Negro mostra de maneira formidável quem é o seu ‘verdadeiro vilão’</a> apareceu primeiro em <a href="http://personaunesp.com.br">Persona | Jornalismo Cultural</a>.</p>
]]></content:encoded>
					
					<wfw:commentRss>http://personaunesp.com.br/judas-e-o-messias-negro-critica/feed/</wfw:commentRss>
			<slash:comments>0</slash:comments>
		
		
		<post-id xmlns="com-wordpress:feed-additions:1">19235</post-id>	</item>
	</channel>
</rss>
